Vorige aflevering | Search TidBITS | Volgende aflevering
TidBITS English | TidBITS Nederlands

TidBITS Logo

TidBITS#1159, 4 februari 2013

We bezorgen je met plezier onze eerste blik op bijzondere en nieuwe producten van de handelsbeurs Macworld/iWorld vorige week, samen met de gedachten van Adam Engst over de echte problemen waarvoor Apple zich gesteld ziet en die anders zijn dan waar de populaire media zich op lijken te richten. Adam neemt ook de reden onder de loep van Apples nadruk op de professionele gebruiker met de nieuwe 128 GB iPad. En tenslotte kijkt Joe Kissell naar de Solo G3, de harde schijf van ioSafe die water-, brand- en diefstalbestendig is en zelfs geleverd wordt met gratis gegevensherstel in geval van schade. De vraag is of het de moeite waard is. Bijzondere software-uitgaven deze week zijn onder andere Java for Mac OS X 10.6 Update 12, SMC firmware-updates voor MacBook, MacBook Pro en MacBook Air en Microsoft Office 2011 14.30.
 
Artikelen
 

De Nederlandse editie van TidBITS is een letterlijke vertaling van de oorspronkelijke Engelse versie. Daarom is het mogelijk dat een deel van de inhoud niet geldt in bepaalde landen buiten de VS.

Er is ook een iPhone-versie van TidBITS-NL op <http://nl.tidbits.com/TidBITS-nl-1159i.html>
En als je de volgende koppeling opneemt als bladwijzer in Safari op je iPhone, iPad of iPod touch, heb je altijd de nieuwste aflevering:
<http://nl.tidbits.com/TidBITS-nl-i.html>


Deze editie van TidBITS werd gedeeltelijk gesponsord door:
Help TidBITS te ondersteunen door onze sponsors te sponsoren!

Dit nummer werd uit het Engels vertaald door:

Verder werkten mee:

Hoe je ons kunt bereiken kun je lezen op:
<de contactpagina>


Apple richt nieuwe 128 GB iPad op professionele gebruikers

  door Adam C. Engst: ace@tidbits.com, @adamengst
  1 reactie (Engelstalig)

[vertaling: PAB]

Met een nieuw gevonden nadruk op het gebruik van de iPad voor het werk, heeft Apple een 128 GB-versie aangekondigd van de vierde generatie iPad. Het nieuwe model kost € 805 voor het wifi-model en € 935 voor het model voor wifi- en mobiele netwerken, en is op 5 februari 2013 op alle gebruikelijke plekken beschikbaar.

Op het hardware-niveau is het 128 GB iPad-model eenvoudig te beschrijven: het is gewoon het 64 GB-model, maar dan met verdubbelde opslagcapaciteit. Wat me echter opviel bij Apples persbericht was de nadruk die het bedrijf legde op het gebruik van dit model met meer opslagruimte, voor zakelijke doeleinden en niet voor media-opslag. Het persbericht ging van start met een citaat van Phil Schiller, Apples senior vice-president wereldwijde marketing.

"Er zijn inmiddels meer dan 120 miljoen iPads verkocht, dus we kunnen wel stellen dat iPad overal ter wereld bijzonder populair is. Onze klanten merken elke dag weer hoeveel handiger het is om voor hun werk, opleiding of gewoon voor de lol hun iPad te gebruiken in plaats van hun oude pc. Nu er een model is met de dubbele opslagcapaciteit en er bovendien keuze is uit meer dan 300.000 speciaal voor iPad gemaakte apps, hebben niet alleen bedrijven maar bijvoorbeeld ook docenten en kunstenaars reden te meer om voortaan alles op hun iPad te doen. "

Let op de positionering van "werk" in de eerste lijst van iPad-activiteiten en van "bedrijven" in de opsomming van klantbehoeften. Terugkijkend op persberichten van eerdere iPad-aankondigingen, zie ik geen enkele verwijzing van zakelijk of beroepsmatig gebruik.

Het persbericht vervolgt met een alinea die verder de nadruk legt op het zakelijke gebruik van de iPad en als argumentatie geeft dat bepaalde zakelijke toepassingen aanzienlijke opslagcapaciteit vergen:

iPad speelt een steeds grotere rol binnen het bedrijfsleven: bijna alle bedrijven op de Fortune 500-lijst en meer dan 85 procent van de bedrijven op de Global 500-lijst zijn op dit moment bezig met het testen of implementeren van iPad. Bedrijven die geregeld met grote bestanden werken, zoals 3D-CAD-bestanden, röntgenfoto's, ruwe filmbeelden, muziekopnamen, blauwdrukken, trainingsvideo's of handleidingen, hebben allemaal profijt van de ruimere keuze in opslagcapaciteit voor iPad. Maar ook de meer dan tien miljoen iWork-gebruikers en alle klanten die vertrouwen op apps als Global Apptitude (voor het analyseren van wedstrijdopnamen en het opstellen van een digitaal wedstrijdplan), Auria (een app voor 48-sporenopnamen) of AutoCAD (voor het maken van technische tekeningen en bouwtekeningen) zullen hun voordeel kunnen doen met een iPad met een grotere opslagcapaciteit.

En om het punt helemaal af te maken brengt het persbericht drie citaten van leidinggevenden van Autodesk (CAD), WaveMachine Labs (multispoors opnames en bewerken) en Global Apptitude (football playbook-software).

Natuurlijk heeft Apple eerder ook al erkent dat de iPad voor werk gebruikt kon worden, maar dit is de meest nadrukkelijke vermelding ervan. Misschien zien we nu ook meer interesse in de presentatie van Joe Kissell "Take Control Live: Working with Your iPad", nu dat Apple daar meer aandacht aangeeft.

Ook interessant is dat de aankondiging grotendeels ingebed is in de context van opslagruimte. Er zijn zeker voorbeelden van professioneel gebruik die grote bestanden met zich meebrengen (waaronder CAD, audio-opnames en audiobewerking en video natuurlijk!), maar er zijn ook genoeg gebieden van beroepsmatig gebruik waarin de iPad of al sinds lang excelleert (gebruiksgemak, beveiliging, stabiliteit, back-ups, eenvoudig updaten) of nog nooit goed in is geweest (tekstinvoer en bewerking, écht multitasken, documentbeheer, communicatie tussen apps enzovoorts). We zullen opletten of Apple nu ook met een aantal van deze professionele kenmerken gaat komen in toekomstige versies van iOS.

Maar mijn echte vraag is of Apple zakelijke iPad-gebruikers ook het respect gaat tonen die ze verdienen in de betekenis van software-updates, documentatie, uitgave-notities en technische ondersteuning. Oké, overal zijn mensen hun iPad gaan gebruiken in hun werk maar zoals we recent tegenkwamen ("Pages 4.3 versus BBEdit 10.5: Apple respecteert zijn gebruikers niet", 26 januari 2013), het enkele feit dat je je werk nu op een iPad kan doen, Charlie Brown, betekent nog niet dat Apple je voetbal niet in de toekomst voor je voet zal wegtrekken.

Lees reacties op dit artikel of plaats er een | Tweet dit artikel


Gave producten op Macworld/iWorld 2013: deel 1

  door Adam C. Engst: ace@tidbits.com, @adamengst

[vertaling: GvH, MSH, TK]

Mijn vriend Ivan Drucker, een consultant in New York City, stelde een interessante vraag bij het ontbijt, op de eerste dag van de Macworld/iWorld 2013 in San Francisco. "Zou de Macworld er eigenlijk zijn, als die er niet altijd al was geweest?", vroeg hij. Het antwoord, besloten wij, lopend langs opvallend opdringerige bedelaars op Union Square, was: nee. De gebruikelijke handelsbeurs is niet meer de eerste oplossing voor het probleem van onbekend zijn voor de markt, want bedrijven die producten op de markt willen brengen, kunnen dat vandaag de dag op veel andere manieren doen.

Twee dagen daarna opperde Chris Bastian, nog een vriend, hoofd van de gebruikersclub MetroMac in New York City (moet ik werkelijk naar San Francisco gaan om New Yorkers te ontmoeten?) dat de Macworld vroeger voornamelijk drie doelen diende. Ten eerste: een speelgoedwinkel waar Mac-liefhebbers de nieuwste en leukste Apple-speeltjes konden vinden. Ten tweede: een ouderwetse opfris-bijeenkomst, waar iedereen één keer per jaar bij elkaar komt om weer haast religieus geraakt te worden door de keynote van Steve Jobs. En ten derde: een zomerkamp, waar je oude vrienden ieder jaar weer ziet. Maar, merkte hij somber op, de Apple-keynote is er niet meer, elk jaar komen er minder mensen terug naar het zomerkamp en de speelgoedwinkel is er meer om te kijken dan te kopen.

En toch, Macworld pusht maar door en brengt honderden bedrijven en vele duizenden bezoekers bij elkaar voor drie dagen non-stop herrie op de beursvloer, talloze lezingen, sessies en paneldiscussies. Bovendien zijn daar, in elk geval voor diegenen van ons die een lange geschiedenis hebben met de Macworld, de echt waardevolle persoonlijke ontmoetingen met allerlei collega's van verre, klanten en zakenpartners. Nee, we zien IDG World Expo of andere bedrijven niet allemaal nieuwe handelsbeurzen opzetten die grotendeels op nieuwe technologie gericht zijn (de Maker Faires van O'Reilly zouden een uitzondering kunnen zijn). Feit is, dat de Macworld/iWorld er zal blijven zolang het winstgevend is om te organiseren, en het blijft winstgevend want de beurs biedt nog steeds de meest geconcentreerde mogelijkheid nieuwe producten van en rond Apple te ontdekken.

Het is onmogelijk elk product te bespreken dat op de Macworld/iWorld getoond is, maar hieronder volgt een eerste selectie producten die er voor ons uit sprongen. Als jij andere opvallende producten hebt gezien, laat ons dat dan weten in het commentaar onder dit artikel. De lijst bevat niet alle dingen die we willen delen, maar ik ben nu uitgeput door een aantal nachten slecht slapen. Dus, stem later deze week weer even af om meer te lezen over onze selectie van de beurs.

Leef als dubbelganger via je iPad -- Het zal waarschijnlijk wel even duren voordat de telepresentie-robot Double van Double Robotics gemeengoed wordt, maar het pakte gemakkelijk de prijs voor het coolste product op Macworld / iWorld. Double bestaat uit een zichzelf in balans houdende, bewegende cilinder met een uitbreidbare steel, met een iPad er bovenop. Het idee is dat je een andere iPad via het internet gebruikt om te bepalen waar je Double naartoe gaat en ziet wat de camera van de iPad ziet, terwijl ondertussen jouw gezicht te zien is op de iPad van de robot, alles zonder vertraging. Je kunt zelfs de steel hoger of lager maken om op ooghoogte te blijven praten met iemand die zit of staat. Double Robotics suggereert dat Double kan worden gebruikt voor vergaderen op afstand, universitaire rondleidingen voor potentiële studenten die ver weg zijn, mobiele kiosken voor winkels, en nog veel meer. Ik zou ook kunnen denken dat het wordt gebruikt om een oogje te houden op een ouder familielid. Double weegt slechts 15 pond (6,8 kg) en kan de hele dag werken op een enkele lading. Hij is niet goedkoop, maar staat geprijsd voor 2.499 dollar en is beschikbaar voor 1.999 dollar bij voorbestelling, met een verzenddatum in begin 2013.


Muis met Mauz -- Als je ooit per ongeluk je hand op je iPhone naast je toetsenbord hield, in de veronderstelling dat het een muis was, zul je de Mauz fijn vinden, die is gemaakt door een startend bedrijf genaamd Spicebox. Mauz is een wifi-dongle die wordt aangesloten op een iPhone dock-connector of Lightning-poort en die communiceert met speciale software op de Mac om bewegingen van de iPhone te vertalen naar bewegingen op de Mac. Omdat de iPhone zoveel sensoren heeft, gaat dit veel verder dan eenvoudig heen en weer schuiven op het bureaublad. Spicebox toonde dat aan door een met Mauz uitgeruste iPhone rond in de lucht te draaien om een 3D-model in Blender te roteren en liet zien hoe met de hand vegen boven de iPhone werden gedetecteerd door de camera van de iPhone om terug en vooruit te gaan in een webbrowser. De communicatie tussen de Mac en Mauz verloopt in twee richtingen, dus als de Mauz-software op de Mac een verandering van programma detecteert, kan deze gespecialiseerde regelaars weergeven op het iPhone-scherm, naast het normale toetsen- en scroll gebied. Mauz is nog niet beschikbaar. Spicebox verwacht te leveren over ongeveer 6 maanden (en de Lightning-poort versie kan verder worden uitgesteld, omdat Apple het moet goedkeuren als "Made for iPhone"). De prijzen worden gesteld op $ 69,99, maar je kunt wel voorbestellen via Kickstarter voor $ 45. (Het Kickstarter-project hoeft naar verluidt Mauz niet te financieren om de productie mogelijk te maken, het bedrijf gebruikt het meer om het aan te kondigen en reacties te verkrijgen voordat het te koop is. En wat Spicebox heel graag zou willen is dat Mauz overgenomen zou worden door een bedrijf als Logitech of Microsoft, met bereik in de aanwijsapparaaten-markt.)


Transporter: Dropbox in je handen -- Op de beurs hadden we het onder andere over hoe tevreden verschillende mensen zijn over cloud-diensten. Onze 14-jarige zoon Tristan zit aan het ene uiterste omdat hij bijna weigert te werken met lokale bestanden in Pages of iTunes in plaats van Google Docs en Spotify/Pandora. Aan het andere uiterste zit een auteur die cloud-diensten zo weinig vertrouwde dat hij enkele net uitgebrachte 1 TB Transporters van Connected Data kocht om lokale kopieën van het boek waar hij aan werkte bij te houden en te synchroniseren. De Transporter is een harde schijf met Ethernet-aansluiting die bestanden met zowel andere computers als Transporters kan synchroniseren en back-uppen, zodat je een dienst zoals Dropbox krijgt waarbij alle gegevens op apparaten blijven waarover jij de controle hebt. De bestanden worden op transparante wijze in de achtergrond gesynchroniseerd, naar zoveel Transporters en computers als waarover je de controle hebt, maar de gegevens worden nooit opgeslagen in de cloud. Mensen die voor hun beroep geïnteresseerd zijn in de Transporter zijn onder andere advocaten, die voor het opslaan van juridische documenten met strenge geheimhoudingsvereisten voor hun klanten te maken kunnen hebben, en artsen, die volgens de HIPAA-wetgeving in de Verenigde Staten off-site back-ups van alle dossiers in een beveiligd formaat moeten bijhouden. Connected Data biedt de Transporter aan in 1 TB ($ 299) en 2 TB ($ 399), maar je kunt ook een lege Transporter kopen ($ 199) en zelf een harde schijf van 2,5 inch installeren.


Loop terwijl je werkt -- Enkelen van ons, waaronder ikzelf en Glenn Fleishman, zijn overgeschakeld naar staande bureaus (ofschoon ik intussen tijdelijk gedwongen ben om weer te gaan zitten tot mijn plantaire fasciitis zichzelf heeft opgelost). Normaal sta ik alleen maar, maar Glenn volgde het voorbeeld van onze vriend Lex Friedman, die nu schrijft voor Macworld, en heeft een loopband onder zijn bureau geplaatst. Als dat bij jou niet kan, maar je aan je bureau wel nog altijd wil blijven bewegen, dan is de InMotion E1000 Elliptical Trainer van Stamina Products, die we opmerkten op de stand van Anthro op Macworld/iWorld, misschien wel iets voor jou. Het is een compacte elliptische machine met twee voetpedalen (geen grepen die je bureau in de weg zitten) die in twee richtingen kunnen bewegen. De vereiste kracht wordt geregeld met een spanningsknop, en een elektronische teller houdt het aantal stappen per minuut bij, het totale aantal stappen, de duur van de oefening en het aantal verbrande calorieën. Met een gewicht van slechts 10,9 kg en een voetafdruk van slechts 50,8 cm op 30,5 cm, is de InMotion Elliptical Trainer misschien wel de perfecte manier om iets aan je conditie te doen terwijl je aan het werk bent in een omgeving waar een loopband niet mogelijk is. Het bewegingsbereik is niet zo groot, maar de E1000 is stil en voordelig geprijsd ($ 199,99), en kost bij Amazon zelfs $ 100 of minder. De E1000 gebruiken en tegelijk typen leek doenbaar, al konden we dat op de beurs niet uittesten. En, voordat je het vraagt, het antwoord is nee: het kan geen stroom genereren.


Sta recht, jongeman! -- Als je houding niet is wat ze zou moeten zijn (beeld jezelf in dat je opgehangen bent aan een touw aan de bovenkant van je hoofd), dan kun je lijden onder een hele reeks aandoeningen, gaande van rugpijn tot knieproblemen. De nieuwe LUMOback-sensor en iOS-app kunnen je helpen om je houding te verbeteren. De sensor zit op een riem die rond je middel gaat. Hij begint licht te trillen wanneer hij detecteert dat je doorzakt. De gratis LUMO-app (alleen compatibel met de iPhone 4S en 5, de iPod touch van de vijfde generatie en iPads van de derde en vierde generatie, door de Bluetooth-functie voor een laag stroomverbruik van Bluetooth 4.0) houdt je vooruitgang bij en helpt je op de lange duur verbeteren. LUMOback kost $ 149 en is nu verkrijgbaar in twee maten.


Lees reacties op dit artikel of plaats er een | Tweet dit artikel


Apple is ten dode opgeschreven, het is al bij Ontbijt TV

  door Adam C. Engst: ace@tidbits.com, @adamengst
  12 reacties (Engelstalig)

[vertaling: JO, HR]

Het was een jonge vrouw, aan de korte kant, en extreem gretig. "Ik zag uw persbadge", zei ze. "Hebt misschien vijf minuten voor een interview over Apple?". Ze vertelde dat ze de hele ochtend nog niemand met de juiste badge had kunnen vinden, en ik kreeg de indruk dat ze van haar redacteur de boodschap meegekregen had om hoe dan ook met een interview van Macworld/iWorld terug te komen, of anders maar helemaal weg te blijven. Ze trok me mee naar de plaats waar de cameraman en geluidstechnicus waren, stelde de twee voor, en vertelde voor welke krant of tijdschrift ze werkten (een naam die verloren ging in het lawaai van de conferentieruimte om ons heen) en ze begon het interview: wat vond ik van de teloorgang van Apple?

Dit is niet precies wat ze zei. Haar precieze woorden ben in vergeten, maar de onderliggende boodschap was helder: Apple was misschien teruggekomen uit een positie van onbetekenende speler en onder Steve Jobs' leiding uitgegroeid tot het waardevolste bedrijf van de wereld, maar met Tim Cook aan het roer en na de nieuwste teleurstellende jaarcijfers, was de ster van het bedrijf duidelijk weer aan het dalen.

Mijn gretige interviewer stond hierin niet alleen. In een ander interview tijdens hetzelfde congres kreeg ik ongeveer dezelfde vraag, en in beide gevallen moest ik me inhouden om niet te riposteren met deze tegenvraag: "Bent u stoned? Onder invloed van welke drug ziet u een kwartaalomzet van 54,4 miljard dollar en 13,1 miljard winst als het begin van een doemscenario?". (Voor alle details over de "teleurstellende" resultaten van Apple, lees: "Apples winst voor het eerste kwartaal van 2013 (13,1 miljard dollar) stelt beursanalisten teleur", 23 januari 2013.)

Dit was fascinerend. Ik ben geen blinde fan van Apple, maar ik zie echt geen mogelijkheid om deze kwartaalcijfers als slechte prestaties te interpreteren. Dit kan alleen als je als analist volkomen onrealistische omzet voorspelt. Gelezen uit de ingewanden van vogels? En begrijp mij goed: Apple is echt niet perfect, en zelfs zakelijk gezien heeft het bedrijf de laatste tijd een aantal fouten gemaakt.

Bijvoorbeeld: het nieuwste model iMac werd wel aangekondigd in oktober 2012, maar het werd nauwelijks op tijd verscheept om mee te gaan in alle Kerst-inkopen. Een opvallend domme logistieke fout. Ook nu moet je rekenen op 2-3 weken levertijd voor een iMac van 21,5 inch en 3-4 weken voor het 27 inch-model. Natuurlijke weten wij niet echt (net zomin als de financiële analisten) wat hiervan de oorzaak is. Heeft de leiding van Apple bewust gekozen een Mac aan te kondigen waarvan ze wisten dat deze niet op tijd geleverd kon worden, met het doel om potentiële kopers van een andere aankoop te weerhouden? Of werden ze verrast door fabricageproblemen of tekorten bij leveranciers? Het laatste wordt steeds waarschijnlijker, gegeven het aanhouden van vertragingen.

Een vergelijkbaar voorbeeld: Apple heeft toegegeven dat ze dit kwartaal niet in staat waren om alle iPhone- en iPad mini-modellen op tijd te produceren, en dat dit de verkoop nadelig beïnvloed heeft. Komt dit doordat het bedrijf te weinig productiecapaciteit in stelling wist te brengen? Dit kan bijna niet de reden zijn, aangezien ze hier juist veel ervaring in hebben, na al hun iPhone-lanceringsmomenten. Of gaat het hier om werkelijk onoverkomelijke problemen, veroorzaakt door een tekort aan onderdelen, en het ontbreken van voldoende technisch geavanceerde productieprocessen? Het is bekend dat assemblage van de iPhone lastig is, door zijn extreem krappe afwijkingsmarges.

Deze problemen met logistiek zijn zowel onverwacht (omdat Tim Cook de reputatie heeft van een logistiek genie), als zorgwekkend. Maar toch vind ik het, voorlopig, nog te ver gaan om deze problemen te zien als signalen van een neergang van het hele bedrijf. Als problemen met het succesvol op de markt brengen van producten blijven voorkomen (en hier stond Apple een aantal jaar geleden bekend om) dan zou er zeker reden tot grote zorg zijn. Maar allerlei conclusies te baseren op de resultaten van een enkel kwartaal is een beetje dom.

Waarschijnlijk zal ik nooit meer iets horen van deze twee interviews, maar ik had nu wel de kans duidelijk te maken dat Apple lijdt onder een aantal lastige problemen, die tot nu toe enigszins buiten de schijnwerpers bleven. Op korte termijn zullen deze problemen de waarde van het aandeel Apple niet echt in gevaar brengen, maar effecten op de lange termijn zullen er mogelijk wel zijn. Ik denk hierbij ook aan de mindere kwaliteit van software in de laatste twee jaar, en het onvoorspelbare en soms draconische beleid dat Apple voert in zijn omgang met ontwerpers en uitgevers.

Wat betreft de kwaliteit van software, zien we een significante toename van problemen in de laatste paar jaar. In iOS 6 zaten meer, en gevaarlijkere bugs dan in enige andere versie van het besturingssysteem. Onze artikelen over problemen met extreem 3G-dataverbruik, en die over korte batterijduur, leveren telkens veel instemmende reacties van mensen op, die allemaal worstelen met hun iPhones. We hopen ondertussen dat iOS 6.1 deze problemen eindelijk oplost. Maar de update is nu vier maanden oud, en we kunnen nog niet inschatten of dit het geval is. (Lees ook onze serie: "Problems with iOS 6").

En dan nog dit: een oude bekende van ons in het veld vertelde dat onder bepaalde groepen ontwikkelaars de mening heerst dat Mac OS X 10.6 Snow Leopard piekte wat betreft stabiliteit, en dat de komst van sandboxing en iCloud in 10.7 Lion en 10.8 Mountain Lion hebben gezorgd voor toenemende onbetrouwbaarheid. Iemand anders met contacten binnen Apple vertelde me dat een aantal ervaren ingenieurs het bedrijf verlaten hadden, deels omdat ze vonden dat hun software op de markt gebracht werd voordat deze helemaal klaar was.

Alhoewel geen enkele ontwikkelaar dit wilde bevestigen, hoorde ik veel verhalen over de moeilijkheden die het beleid en gedrag van Apples App Store veroorzaken. Een ontwikkelaar vertelde mij over de nachtmerrie die de App Store teweegbracht door essentiële bestanden te verwijderen van zijn goedgekeurde app. Waarna de app feitelijk niet meer werkte, en zijn reputatie een gevoelige knauw kreeg omdat hij niet kon reageren op de klachten van zijn klanten.

Een andere ontwikkelaar vertelde het fascinerende verhaal van zijn samenwerking met een programmeur van een bestaande app. De twee richtten een nieuw bedrijf op en probeerden de EIN (het werkgeversnummer voor de Amerikaanse belastingdienst) te updaten in het iTunes Connect-account van de oorspronkelijke programmeur. De interface stond het niet toe. En navraag bij Apple leerde dat het niet mogelijk was om de EIN te veranderen. Om alles goed op de rit te krijgen voor hun nieuwe bedrijf, moesten ze de originele app verwijderen en opnieuw registreren vanuit een nieuw iTunes Connect account. Iedereen die bekend is met de App Store ziet het probleem: de meer dan 10.000 gebruikers werden in de steek gelaten en de 1.000 of wat positieve beoordelingen voor de oude app gingen niet over op de nieuwe. Het enige alternatief was de originele app te updaten met een melding dat op een bepaalde dag de nieuwe app gratis kon worden gedownload. Maar minder dan 10% van de gebruikers zag die boodschap op tijd, wat honderden verzoeken om support veroorzaakte en de noodzaak tot extra download-dagen.

(Toen ik de voor de hand liggende vraag stelde, kreeg ik ook te horen dat het niet mogelijk was om een app over te zetten naar een andere iTunes Connect account. Dit vermindert de wederverkoop-waarde van een app en daarmee de vooruitzichten voor app-ontwikkelaars of bedrijven die willen worden overgenomen.)

Apples weigering om betaalde upgrades toe te staan kwam ook ter sprake. Het is uiterst onredelijk om te verwachten dat ontwikkelaars voor altijd gratis upgrades ter beschikking stellen: verkopen aan nieuwe gebruikers zakken na de eerste uitgave altijd in. Daarom bewandelen de meeste ontwikkelaars de weg van het uitgeven van een compleet nieuwe app. Daarbij laten ze de gebruikers van de vorige versie achter zich en bieden ze een 'upgrade-prijs' aan voor iedereen gedurende een bepaalde tijd. Het is een rare manier van werken en het moedigt veel ontwikkelaars aan om voortdurend nieuwe apps uit te geven, in plaats van hun energie te steken in het verbeteren van een bestaande app via meerdere uitgebreide upgrades.

Als ik zou moeten speculeren, dan zou ik zeggen dat Apples ongelooflijke succes van de afgelopen vijf of zes jaar het bedrijf feitelijk blind heeft gemaakt voor deze problemen. Wat milder gezegd: dat het succes ertoe heeft geleid dat Apple hardware-kwaliteit en levertijden voorop stelt, ten koste van software-kwaliteit. En dat Apple blijft vasthouden aan een beleid voor de App Store dat een bedrijf in een minder dominante positie nooit door ontwikkelaars geaccepteerd zou krijgen.

Ik zou niet willen beweren dat Apple onder vuur ligt, of dat het bedrijf zijn winstgevendheid of marktpositie niet zou kunnen vasthouden (ofschoon de groei zal afvlakken: geen enkel bedrijf kan het recente groeitempo van Apple eeuwig vasthouden). De aandacht vestigen op deze punten van zorg is niet een kwestie van de nieuwe kleren van de keizer. Maar eraan voorbij gaan of alleen maar aandacht besteden aan de koers van het aandeel Apple zou te kortzichtig zijn.

Lees reacties op dit artikel of plaats er een | Tweet dit artikel


Is voor kogelvrije back-ups een ramp-bestendige schijf nodig?

  door Joe Kissell: joe@tidbits.com, @joekissell
  9 reacties (Engelstalig)

[vertaling: HR, HV]

Een lezer van "Take Control of Backing Up Your Mac" schreef mij om mijn mening te vragen over harde schijven van ioSafe voor het maken van back-ups. Ik was mij vaag bewust van het merk, maar wist er niet veel van. Op de website van het bedrijf kwam ik te weten dat ioSafe gespecialiseerd is in brandvaste, waterbestendige en diefstalwerende harde schijven, dus schijven die ontworpen zijn om zo'n beetje iedere ramp te overleven. Voor deze extra bescherming betaal je natuurlijk een premie. Een ioSafe-schijf van 1 TB met USB 3.0 kost bijvoorbeeld $ 299,99. Een snelle zoektocht op Amazon resulteerde in een stapel conventionele 3.0-schijven van 1 TB voor minder dan $ 100. Dus schreef ik als mijn mening terug: "Tja". Voor dat geld zou ik twee gewone schijven kunnen kopen, waarvan ik er één buiten kantoor zou houden om hem te beschermen tegen die branden en overstromingen. Dan zou ik nog genoeg geld overhouden voor een heel jaar cloud-opslag van al mijn gegevens. Ik kon er eigenlijk niets mee.

Maar volgend op een artikel dat ik schreef voor Macworld over back-ups, kreeg ik de vraag van een vertegenwoordiger van ioSafe of ik bekend was met hun producten. Dat was ik inderdaad, en ik vertelde hem dat hoewel de schijven ongetwijfeld geweldig waren, ik vanwege de kosten niet enthousiast was. Maar hij vroeg mij of ik er een wilde uitproberen en ik stemde toe. Inmiddels gebruik ik de schijf een tijdje en heb ik een wat genuanceerdere mening.

Het testmodel dat ik kreeg was de ioSafe Solo G3 van 1 TB, met alleen een USB 3.0-aansluiting. Het bedrijf maakt schijven in veel combinaties van capaciteit, aansluitingen en mogelijkheden, dus besef dat mijn opmerkingen soms dit specifieke model betreffen en niet het merk als geheel.

Wat me onmiddellijk opviel is dat dit een werkelijk gigantisch apparaat is. Het geheel weegt zon 7 kilo en neemt een flink deel van je bureau in beslag. Het kan aan je tafel of aan de vloer worden vastgeschroefd (zelf bouten en moeren meenemen) of worden vastgelegd met een anti-diefstalkabel van Kensington, maar omdat de USB-kabel niet al te lang is, zijn de opties beperkt. Aan de andere kant zullen het massieve gewicht en de forse afmetingen op zichzelf een potentiële dief al afschrikken, zelfs al is het apparaat niet vastgeschroefd.

Een sticker bovenop het apparaat herinnert je eraan dat je het apparaat binnen tien dagen moet "activeren" (dat wil zeggen: aanmelden), op de website van ioSafe. De harde schijf werkt overigens gewoon, ook als je dat nalaat. Wat je in feite krijgt (of liever koopt) als je activeert is een verzekering die het terughalen van gegevens dekt. Mocht het apparaat beschadigd raken (bijvoorbeeld door brand of overstroming) dan kun je het terugsturen naar ioSafe, die dan (kosteloos) zullen proberen om je gegevens terug te halen, en als ze dat niet lukt dan geven ze het uit handen aan een extern bedrijf dat daarin gespecialiseerd is. Afhankelijk van het model schijf nemen ze daarbij de kosten tot een maximum van 5.000 dollar voor hun rekening. In beide gevallen krijg je een nieuw apparaat met je herstelde gegevens terug.

Dat is op zich een mooie service, maar tijdens het aanmeldingsproces word je vriendelijk doch dringend verzocht om deze garantie/verzekering te upgraden van 1 jaar (standaard), naar 3 (kosten: 50 dollar) of 5 jaar (kosten: 100 dollar), waarbij 5 jaar de standaard-keuze is. Dat is een verkoop-truc die mij dwars zit. Heb je net driemaal zo veel uitgegeven als voor een vergelijkbare harde schijf, dan zit je er toch op niet te wachten om daar viermaal van te maken.

Afgezien van dat soort zaken werkt het apparaat prima. En omdat ik een nieuwe Mac heb met USB 3.0-poorten kon ik ook maximaal gebruik maken van de overdrachtssnelheden die je daarmee kunt halen. Ik heb geen echte snelheidstest gedaan, maar mijn algemene indruk is dat het apparaat beresnel is, zeker sneller dan FireWire 800 of USB 2.0. (Het bedrijf biedt op dit moment nog geen apparaten met een Thunderbolt-interface aan. Dat zou zeker de snelheid nog wat opvoeren.)

Wat me echter het meeste opviel (of juist niet) was dat ik het apparaat absoluut niet kon horen: het is absurd stil. Dat komt zeker omdat het apparaat geen ventilator heeft, maar al die lagen isolatiemateriaal om hem tegen vuur en water te beschermen houden uiteraard ook geluid tegen, en zelfs als er een zware schrijfactie gaande was moest ik mijn oor letterlijk tegen het apparaat aanleggen om iets van een draaiende schijf te horen. Ik kan dat wel waarderen, zeker als ik met audio en video bezig ben in mijn werkkamer thuis.

Ik ben wel even in de verleiding gekomen om het apparaat in de kachel te gooien, en daarna in het bad, maar uiteindelijk heb ik het toch maar niet gedaan. Ik kan dus geen commentaar geven op de geschiktheid van het apparaat om gegevens te beschermen tegen calamiteiten. Ik zal ioSafe op hun blauwe ogen moeten geloven.

Maar dat tekent wel het probleem dat ik met dit product heb - de enige reden om een dergelijk kostbaar en lomp apparaat te kopen zou juist die bescherming van gegevens zijn, die ik waarschijnlijk nooit nodig heb, en waarvan ik alleen als het echt mis gaat kan ervaren of het echt werkt. Met andere woorden: het is niets meer dan een kostbare verzekering. Uiteraard is het niet het apparaat zelf dat je verzekert (het zou nogal onzinnig zijn om 200 dollar uit te geven om een apparaat van 100 dollar te verzekeren) maar je gegevens. Je gaat er dan vanuit dat je op een zeker moment in een situatie terecht kunt komen waarin je gegevens zich uitsluitend op dat ene apparaat bevinden, het apparaat fysiek beschadigd is, en de waarde van die gegevens hoger is dan de verzekeringskosten.

Als je helemaal geen back-ups maakt dan is een ioSafe-schijf uiteraard veiliger als primaire opslag dan de ingebouwde schijf in je Mac. Maar het zal je niet verbazen als ik je vertel dat back-ups absoluut noodzakelijk zijn. Zelf heb ik altijd meerdere lokale back-ups (die ik op verschillende plaatsen in mijn huis bewaar) en meerdere back-ups in de cloud. Mocht mijn huis verwoest worden door een meteoriet en ik niet toevallig elders een laptop bij me hebben, dan kan ik nog al mijn gegevens terughalen. Het kan een paar dagen duren voordat ik alle hardware verzameld heb om dat te doen en om alles weer in orde te krijgen, maar ik voorzie daarbij geen fundamentele problemen. Als ik echter uitsluitend een ioSafe-schijf zou gebruiken en mijn huis verwoest zou worden, dan duurt het wellicht weken voordat ik mijn gegevens weer terug heb, als het überhaupt al lukt. Extra geld uitgeven voor een dergelijk apparaat zou in mijn geval geen extra voordeel bieden, en mogelijk zelfs leiden tot een misplaatst gevoel van veiligheid.

De vertegenwoordiger van ioSafe wist te melden dat hun doelgroep voornamelijk bestaat uit mensen die wel weten dat ze eigenlijk veilige back-ups zouden moeten maken, maar die te lui zijn om een dergelijk plan, met meerdere back-ups op verschillende locaties, ook goed uit te voeren, en die hun gegevens, om welke reden dan ook, niet in de cloud willen bewaren. Da's prima. Ik kan me voorstellen dat voor mensen die zo leven, dit apparaat ideaal is. Ik denk daarbij bijvoorbeeld aan mensen die op een afgelegen plek wonen, waar geen breedbandverbinding is, en ook geen voor de hand liggende plek om back-ups veilig te bewaren. Maar volgens mij is de meerderheid van gebruikers meer gebaat bij een combinatie van goedkope schijven en back-ups in de cloud.

Dus ook al zijn ioSafe-schijven wellicht de betrouwbaarste optie voor het maken van lokale back-ups, en ook nog eens snel en geruisloos, ik ben zelf niet overtuigd dat ik ze daarvoor zou aanschaffen, en ik zal ze ook niet snel bij anderen aanbevelen. Uiteraard kunnen jullie daar anders tegenaan kijken, en ik hou me aanbevolen voor andere meningen via de commentaar-sectie.

Lees reacties op dit artikel of plaats er een | Tweet dit artikel


TidBITS Volglijst: belangrijke software-updates, 4 februari 2013

  van de TidBITS-redactie: editors@tidbits.com

[vertaling: TK, GvH]

Java voor Mac OS X 10.6 update 10 -- Apple heeft Java voor Mac OS X 10.6 update 10 voor Mac OS X 10.6 Snow Leopard uitgebracht. Deze update brengt Java SE 6 naar versie 1.6.0_39 en beveiligt systemen tegen kwetsbaarheden vermeld in Java 1.6.0_37. Als je Java voor Mac OS X 10.6 update 9 of één van de latere releases nog niet had geïnstalleerd, dan configureert de update webbrowsers zo dat Java niet automatisch zal starten en deactiveert hij Java wanneer gedurende langere tijd geen apps zijn uitgevoerd. Voor deze update is Snow Leopard 10.6.8 of Snow Leopard Server 10.6.8 vereist. Hij is beschikbaar via Software-update en als rechtstreekse download. Apple herinnert je eraan om alle webbrowsers en Java-programma's af te sluiten alvorens je de update installeert. (Gratis, 72,7 MB)

Reacties - Java voor Mac OS X 10.6 update 10

SMC-firmware updates voor MacBook, MacBook Pro en MacBook Air -- Apple heeft drie updates voor de SMC-firmware (System Management Controller) voor het MacBook-gamma uitgebracht: MacBook SMC Firmware Update 1.5 (494 KB), MacBook Pro SMC Firmware Update 1.6 (666 KB) en MacBook Air SMC Update 1.8 (982 KB). De drie updates lossen een "zeldzaam probleem" op waarbij laptops met een batterij met meer dan 1000 laadcycli werd uitgeschakeld en mogelijk niet meer kon worden opgestart. Volgens deze ondersteuningspagina van Apple hebben alle modellen van de MacBook Pro en MacBook Air (evenals MacBook-modellen van 2009 en later) een verwachte levensduur van 1000 laadcycli. Zoals altijd bij firmware-updates, raden we aan om de update te downloaden via Software-update of de App Store-app om er zeker van te zijn dat je de juiste firmware-update voor jouw specifieke model krijgt, en onderbreek de updateprocedure zeker niet. (Gratis)

Reacties - SMC-firmware updates voor MacBook, MacBook Pro en MacBook Air

Microsoft Office 2011 14.30 -- Microsoft heeft Office 2011 geüpdatet naar versie 14.30 met een korte, maar aandoenlijk gedetailleerde opsomming van alle verbeteringen en correcties die in deze onderhoudsversie zijn aangebracht. De meeste veranderingen draaien om Powerpoint, onder andere correcties voor een probleem bij het afbeelden van dichtgeklapte secties in de Slide Sorter-weergave; een probleem met koppelingen, waarbij bijvoorbeeld hashtags niet goed werden opgeslagen; voor een crash bij het gebruik van het commando "Plak Speciaal..", en voor een probleem waardoor je tekst gekopieerd vanuit PowerPoint voor Windows niet kon plakken in PowerPoint voor Mac. De update lost ook een probleem op in Outlook, waarbij de tijd van een uitnodiging vanuit een niet-Exchange agenda-server een uur verschoven was gedurende bepaalde periodes in het jaar. (Gratis updates via de Office voor Mac-website of door middel van Microsoft AutoUpdate, 106 MB, release notes)

Reacties - Microsoft Office 2011 14.30


ExtraBITS, 4 februari 2013

  van de TidBITS-redactie: editors@tidbits.com

[vertaling: GvH]

Een kwart miljoen gebruikers van Twitter zijn de dupe geweest van een data-lek bij het bedrijf, wat leidde tot het wijzigen van wachtwoorden en ongetwijfeld hier en daar ook tot enige hoofdpijn. Aangenamer was het optreden van Adam en Tonya Engst in Glenn Fleishmans podcast The New Disruptors, waarin gesproken werd over hoe creatieve mensen hun publiek weten te bereiken. En als je één of andere app een lesje wilt leren, dan hebben wij een reeks van 8 tekens waarmee je die waarschijnlijk kan laten crashen.

Een eenvoudige tekenreeks waarmee de meeste programma's op de Mac kunnen crashen -- Emil Protalinski van Next Web vertelt over de verrukkelijk verschrikkelijke bug in OS X 10.8 Mountain Lion, die de meeste Mac-programma's laat crashen, door de tekenreeks file:/// in te tikken (één van de letters in het woord "file" moet dan wel een hoofdletter zijn, wat wij hier niet hebben gedaan, juist om onbedoelde crashes te voorkomen). De bug blijkt te zitten in de Data Detector-code van Apple en komt alleen voor bij apps die gebruik maken van NSTextFields. Dus de Finder, Safari, Berichten en Teksteditor crashen allemaal, net als het foutmeldingsprogramma van de Mac, maar BBEdit en Firefox zijn niet aangedaan.

Reacties

250.000 Twitter-gebruikers slachtoffer van data lek -- Twitter heeft vorige week de wachtwoorden van 250.000 gebruikers gewijzigd nadat ze ontdekt hadden dat er een aantal keren geprobeerd is ongeoorloofd toegang te krijgen tot gebruikersaccounts. Volgens de directeur Information Security van Twitter, Bob Lord, "...kunnen inbrekers toegang hebben gehad tot een een deel van de gebruikersinformatie van een kwart miljoen accounts - gebruikersnamen, e-mailadressen, sessie-ID's en versleutelde of salt-versies van het wachtwoord". Ook al zou het vervelend zijn als iemand anders naar jouw account kan posten, een groter risico zit erin voor mensen die hetzelfde wachtwoord ook bij andere diensten gebruiken. Zoals altijd, raden wij aan sterke wachtwoorden te kiezen, bij voorkeur door gebruik te maken van hulpprogramma's als 1Password of LastPass.

Reacties

Adam en Tonya Engst bij The New Disruptors -- Adam en Tonya Engst zijn te gast bij de nieuwe podcast, The New Disruptors, van Glenn Fleishman, redacteur bij TidBITS. Het gaat over nieuwe manieren voor creatieve mensen om hun publiek te bereiken. Al gaat zijn podcast over "nieuwe" technologische gereedschappen, Glenn interviewt ook mensen die hun werk en loopbaan in een nieuw licht zijn gaan zien.

Reacties


Dit is TidBITS, een gratis wekelijkse technologie-nieuwsbrief met recent nieuws, bekwame analyse en grondige besprekingen voor de Apple internet-gemeenschap. Geef het gerust door aan je vrienden; beter nog, vraag of ze een abonnement willen nemen!
Niet-winstgevende en niet-commerciële publicaties en websites mogen artikelen overnemen of een link maken als de bron duidelijk en volledig vermeld wordt. Anderen gelieve ons te contacteren. We kunnen de precisie van de artikelen niet garanderen. Caveat lector. Publicatie-, product- en firmanamen kunnen gedeponeerde merken zijn van hun ondernemingen.
Copyright 2013 TidBITS; reuse governed by this Creative Commons License.

Vorige aflevering | Search TidBITS | Volgende aflevering
TidBITS English | TidBITS Nederlands