Vorige aflevering | Search TidBITS | TidBITS Homepage | Volgende aflevering

TidBITS#586/02-Jul-01

De Handspring Visor onderscheidt zichzelf van andere Palm OS handcomputers door zijn Springboard slot, een expansiepoort waarin je modules kunt plaatsen zoals MP3 muziekspelers en zelfs een mobiele telefoon. Jeff Carlson bekijkt er een handvol. En daarnaast: Microsoft is een overwinning gegeven in de monopoliezaak, Adam vertelt een paar feiten en weetjes rondom MacHack 2001 en we noteren het heengaan van Usenet oprichter Jim Ellis.

Onderwerpen:

Copyright 2001 TidBITS Electronic Publishing. All rights reserved.
Information: <info@tidbits.com> Comments: <editors@tidbits.com>


-> Denk je dat TidBITS interessant is voor <-
-> je vrienden, kennissen, collega's? Geef <-
-> hen de tip zich ook GRATIS te abonneren <-
-> of stuur deze aflevering naar hen door! <-


Je kunt je gratis abonneren op de Nederlandse afleveringen van TidBITS door een (blanco) mailtje te sturen naar: tidbits-nl-on@tidbits.com. Je krijgt deze dan per e-mail toegestuurd.
Om je abonnement op te zeggen, kun je een mailtje sturen naar: tidbits-nl-off@tidbits.com.


Deze editie van TidBITS werd gedeeltelijk gesponsord door:


De Nederlandse editie van TidBITS is een letterlijke vertaling van de oorspronkelijke Engelse versie. Daarom is het mogelijk dat een deel van de inhoud niet geldt in bepaalde landen buiten de USA.

Dit nummer werd uit het Engels vertaald door:

Verder werkten mee:


MailBITS/02-Jul-01

[vertaling: AV]

Usenet uitvinder Jim Ellis overleden -- Jim Ellis, een van de uitvinders van het wereldomspannende berichtensysteem Usenet, stierf 28 juni 2001 aan non-Hodgkin's lymfoon. Hij was 45. Jim en collega Tom Truscott kwamen op het basisidee van Usenet aan de Duke Universiteit in 1979. De eerste implementatie vond plaats tussen de Duke Universiteit en de Universiteit van North Carolina. Simpel gezien is Usenet slechts een manier voor computers om bestanden te delen en te synchroniseren. De sociale impact was echter veel groter. Jarenlang vormde Usenet het belangrijkste instrument van de internetgemeenschap en nu speelt het gastheer voor tienduizenden groepen met veel verschillende onderwerpen. De Usenet-cultuur was ook de bakermat voor zaken als smileys, flame wars, een etiquette voor citeren en reageren en (natuurlijk) spam. Jim heeft recentelijk nog gewerkt als beveiligingsconsultant voor Sun Microsystems en ontving - hoewel hij nooit geld heeft verdiend aan Usenet - vele lofprijzingen voor zijn bijdragen aan de internetwereld. [GD]


Scheiden doet lijden

door Geoff Duncan <geoff@tidbits.com>
[vertaling: JS, JV]

Microsoft Corporation boekte afgelopen week een belangrijke overwinning toen het Hof van Beroep van het District of Columbia unaniem besloot het bevel tot opsplitsing opgelegd door rechter Thomas Penfield Jackson onder de Amerikaanse anti-trustwetgeving terug te draaien. De 125 pagina's tellende beslissing komt een jaar na het oorspronkelijke opsplitsingsbevel van rechter Jackson, en meer dan achttien maanden na zijn beslissing dat Microsoft een monopolie is.

<http://pacer.cadc.uscourts.gov/common/opinions/200106/00-5212a.txt>

Hoewel het Hof van Beroep volhield dat Microsoft inderdaad een monopolie is en zich bezighoudt met valse concurrentie, concludeerde het ook dat rechter Jackson zich "serieus rechterlijk misdragen" heeft door zijn opmerkingen buiten de rechtszaal en in de media gedurende het strafbepalende deel van de rechtszaak. Het Hof van Beroep stuurde vervolgens een deel van de zaak terug naar het district, maar onder voorwaarden die een belangrijk deel van de rechtszaak van de overheid onderuit halen. Eind van het liedje is dat Microsoft de wet gebroken heeft, maar dat het niet waarschijnlijk is dat er belangrijke consequenties uit volgen, en vrijwel zeker niet in twee of meer bedrijven gesplitst zal worden.

Herhaaldelijk hebben we de rechtszaak tegen Microsoft besproken in TidBITS, en in essentie zijn twee belangrijke punten van de kant van de overheid bekeken door het Hof van Beroep:

<http://db.tidbits.com/getbits.acgi?tbser=1152>

De overwinning van de overheid -- Het eerste punt hierboven is grotendeels vastgesteld in de bevinding van feiten door rechter Jackson eind 1999, en het Hof van Beroep kan deze niet zomaar overboord zetten tenzij deze duidelijke fouten bevat of het kan bewijzen dat het gerechtelijk onderzoek in belangrijke mate bevooroordeeld was. Het Hof van Beroep draaide een aantal punten terug, maar grotendeels staan de door rechter Jackson gevonden feiten overeind en was het Hof van Beroep niet in staat gevallen te vinden waar rechter Jackson feitelijk een voorkeur uitsprak.

Dit is het deel van de beslissing van het Hof van Beroep dat de overheid kan laten zien als overwinning: tenzij Microsoft in beroep gaat bij de Hoge Raad (en dat wint) staat nu volgens de wet vast dat Microsoft een monopolie is. In tegenstelling tot wat de meeste mensen denken is het onder de Amerikaanse wet niet illegaal om een monopolie in een bepaalde markt te hebben. Echter, het is wel illegaal om een monopolie te verkrijgen of te beschermen door de concurrentie tegen te werken in die markt. Dit betekent dat voortaan iedereen die achter Microsoft aanzit de helft van hun zaak alvast gewonnen heeft: ze hoeven niet meer te bewijzen dat Microsoft een monopolie bezit, ze hoeven alleen te bewijzen dat Microsoft ze opzettelijk heeft tegengewerkt of concurrentie in die markt heeft geëlimineerd. In potentie staat Microsoft hierdoor bloot aan bergen rechtszaken van andere bedrijven, in het bijzonder op die gebieden waar Microsoft doorgaat met het integreren van steeds meer afzonderlijke functionaliteit in wat het beschouwt als het wezenlijke besturingssysteem. De nooit subtiele baas van Microsoft Steve Ballmer heeft herhaaldelijk gezegd dat hij niet vindt dat er een limiet is aan wat Microsoft eenzijdig deel van het besturingssysteem zal verklaren; hij kan nu gaan ontdekken dat die houding vaker in de rechtszaal bestreden zal worden.

Toevallig is dit het deel van de zaak waarin Apple een rol speelde: het Hof van Beroep liet in stand dat Microsoft er onwettelijke anti-concurrentie praktijken op nahield toen het dreigementen om Microsoft Office voor de Mac te schrappen "als stok achter de deur" gebruikte om Apple te dwingen Internet Explorer als standaard webbrowser te installeren met het Mac OS.

Microsoft's overwinning -- Het is op het tweede punt - dat Microsoft op illegale wijze zijn Windows-monopolie aanwendde om een monopolie in de browsermarkt te creëren - dat Microsoft zich de overwinnaar kan noemen. Ten eerste kwam het Hof van Beroep tot de conclusie dat de overheid zowel faalde in het definiëren van de browsermarkt als in het bewijzen dat Microsoft barrières opwierp om deze markt te beschermen voor eigen gebruik. Bovendien verwierp het Hof deze bevinding zonder verhaal, wat wil zeggen dat de overheid dit punt zelfs niet meer kan proberen te bewijzen in een nieuw proces. Tenzij de overheid in beroep gaat bij het Hooggerechtshof (en wint), is het vanaf heden een wet dat Microsoft niet geprobeerd heeft de browsermarkt te monopoliseren.

Verder heeft het Hof van Beroep zich oneens verklaard met de bevinding van Rechter Jackson dat Microsoft een "per se" overtreding van de Sherman Antitrustwet beging toen het zijn browser aan het besturingssysteem koppelde. De betekenis die de wet aan "per se" geeft, wil zeggen dat het verbinden van de twee producten door Microsoft "op zich" een overtreding van de wet was. Het Hof van Beroep vond echter dat, aangezien de software-industrie niet vergelijkbaar is met andere industrieën waarop de antitrustwetgeving werd toegepast, een "per se" analyse van de wet niet geldig was. In plaats daarvan zou Microsoft in overtreding moeten bevonden worden met de Sherman Antitrustwet op grond van "rule of reason", een andere wettelijke basis die de eerste firma ruimte geeft te integreren wat voorheen als twee afzonderlijke markten werd beschouwd. Het Hof van Beroep verwees dit punt terug naar het districtsgerechtshof voor verdere behandeling (tegelijkertijd bepalend dat de zaak behandeld moest worden door iemand anders dan Rechter Jackson). Aangezien het Hof van Beroep bevond dat de overheid verzuimde de browsermarkt te definiëren, zou de overheid moeten bewijzen dat het bundelen van Internet Explorer met Windows schade berokkende aan mededingers in de browsermarkt zonder "enige theorie van schade te pleiten die afhangt van een exacte definitie van browsers of hinderpalen voor toegang." Dat wordt een harde noot om te kraken, zodat het een zware last wordt voor de overheid dit gedeelte van zijn zaak in een nieuw proces te bewijzen.

Jackson pakt zijn koffers -- De hardste woorden van het Hof van Beroep waren voor Thomas Penfield Jackson, de rechter die presideerde over de zaak Microsoft. Rechter Jackson en het Hof van Beroep waren het reeds eerder oneens over Microsoft: in 1998 verbrak een panel van drie rechters van het Hof van Beroep de preliminary injunction van Jackson die Microsoft verbood te eisen dat op computers Internet Explorer samen met Windows geïnstalleerd werd. Hoewel Het Hof van Beroep geen enkel voorbeeld vond van vooringenomenheid in het behandelen van de zaak door Jackson, betoogden ze dat Jackson de ethische regels overtrad door "geheime zittingen" te organiseren met de pers gedurende de straffase van het proces wat "de afhandeling voor het districtsgerechtshof serieus compromitteerde en de integriteit van het gerechtelijk proces in twijfel trok." Tegelijkertijd met het vernietigen van Jackson's uitspraak eist het Hof van Beroep dat elke nieuwe strafbepaling of nieuw proces voor een andere rechter gevoerd wordt. Zodus, deze zaak is voorbij voor de man die geschiedenis maakte met zijn voorzitterschap over het Microsoft antitrustproces.

Je krijgt wat je regelt -- Sinds Rechter Jackson's oorspronkelijke uitspraak is het presidentschap van de V.S. in andere handen overgegaan. Tijdens zijn campagne zei president Bush herhaaldelijk dat hij niet voor het opbreken van Microsoft was, en zijn republikeinse regering is over het algemeen geen voorstander van het sturen van markten of zakelijke activiteiten. Hoewel minister van justitie John Ashcroft bijzonder weinig gezegd heeft over de zaak Microsoft sinds hij zijn functie opnam, schijnt het dat de kansen gestegen zijn dat Microsoft en de overheid een regeling buiten de rechtszaal vinden.

Desalniettemin is de federale overheid niet de enige aanklager: negentien staten zijn ook partij in de antitrustzaak, en die hebben tot op heden niet veel interesse getoond om op te geven. Tijdens regelingsgesprekken midden 2000 hebben de staten naar verluidt voorstellen ter regeling afgewezen, en tot dusver schijnen de staten te vinden dat het Hof van Beroep de kern van de zaak heeft behouden. Het is niet ondenkbaar dat het ministerie van justitie en Microsoft een regeling overeenkomen, maar de staten zouden kunnen weigeren hiermee in te stemmen. Onder een statuut bekend als de Tunney Act, moet elke voorgestelde regeling door een federale rechter geëvalueerd worden in een hoorzitting, en de staten zouden de rechter kunnen verzoeken de voorgestelde overeenkomst tegen te houden omdat het niet in het algemeen belang is. Uiteindelijk begon de hele antitrustaffaire nu net omdat Microsoft verzuimde de bepalingen van een juridische overeenkomst van 1995 te honoreren.

De volgende zet is voor het ministerie van justitie, die moet beslissen de zaak verder door te zetten of tot een regeling te komen, en het hele proces zal hoogstwaarschijnlijk nog verschillende jaren in beslag nemen.


MacHack 2001 codefragmenten

door Adam C. Engst <ace@tidbits.com>
[vertaling: SL]

Vorige week schreef ik over hoe het Mac OS X verging op de MacHack ontwikkelaarsconferentie, en keek ik naar de resultaten van de jaarlijkse hack-wedstrijd. Maar MacHack is zo'n ongebruikelijke conferentie dat ik de verleiding niet kan weerstaan nog een paar amusante details te vertellen.

Alleen in Amerika -- Hoewel MacHack voor de duur van de conferentie meer dan 300 mensen naar de Holiday Inn Fairlane brengt, zijn er vaak enkele andere gasten die verbijsterd kijken naar de grote dichtheid aan hackers en hun Macintosh spulletjes. Maar dit jaar was het de beurt aan ons op MacHack om licht verbijsterd te raken toen we ons realiseerden dat we het hotel deelden met de Amerikaanse Vereniging van Eigenaren van Stationcars. En inderdaad, op een afgebakend deel van het parkeerterrein stonden een aantal oude stationcars opgesteld, het chroom gepoetst en de (in enkele gevallen) houten deurpanelen door polijsten tot een gezonde glans gebracht.

<http://www.aswoa.com/>

Het is verleidelijk de draak te steken met dit soort organisaties, maar er is niets mis met binnen de perken gehouden fixaties op gebruiksartikelen zoals een stationcar of (ik waag het te zeggen) een Macintosh. Maar als Macintosh-gebruikers willen voorkomen dat zij onderwerp van spot worden moeten onze Macintosh-verenigingen vooruit blijven bewegen en de toekomst uitvinden, in plaats van te leven in het verleden. Anders zitten we over dertig jaar met zijn allen herinneringen op te halen aan onze "Houtachtige" iMacs uit 2001 met hun toen nieuwe LCD-schermen. (Ik betwijfel of Apple in juli een nep-houten iMac uit zal brengen op de Macworld Expo in New York, maar omdat de iMac het enige Apple-produkt is met een CRT-beeldscherm kunnen we veilig aannemen dat het lijvige kathodestraalbuis-scherm van de iMac zal verdwijnen ten gunste van een fraai en elektriciteit besparend LCD-scherm.)

<http://www.nationalwoodieclub.com/>

Plunder alsjeblieft deze tombe -- Het is voor veel bezoekers een MacHack traditie om op de laatste avond naar een film te gaan, vlak voor het gezelligheidsijsje om middernacht dat de laatste officiële gebeurtenis markeert. De kwaliteit van de film is niet echt belangrijk, want er is grote kans dat hij wordt overstemd door het voortdurende commentaar van het publiek, zoals luidkeels "Produktplaatsing!" roepen telkens als er zonder noodzaak een uitbarsting van reclame de fantasiewereld van de film binnendringt. De film van dit jaar - Lara Croft: Tomb Raider - voldeed prima. Zoals je mag verwachten van een film die gebaseerd is op een videospel was het geen verfijnd bioscoopvermaak. Het hoogtepunt van de film was het gezelligheidsijsje achteraf, waar velen van ons zich verdrongen rondom Keith Stattenfield van Apple, toen hij een informele discussie leidde van bezielde hansworsten waarin we de film ontleedden en bespraken. We hadden het onder meer over de mogelijkheid kosten af te trekken van de belasting (duizenden rondes slecht gemikte munitie, reparatienota's van vernietigingsrobots, geïmporteerd stof) die verband hielden met het zakelijke gebruik van een tombe in het huis van een professionele tombeplunderaar; kwesties betreffende de aansprakelijkheid en de gevolgen van het bezit van een binnenshuistombe voor de verzekering (een goede reden om wanden van kogelvrij glas aan te brengen, alsmede automatische stalen luiken die met een luide smak omlaag komen - ook weer aftrekbare uitgaven); en speculaties over de inhoud van een vakblad dat gewijd is aan het beroep - Maandblad voor Tombeplunderaars.

Zoals Keith samenvatte aan het eind van onze marathonsessie (ongetwijfeld langer dan de sessies van de bedenkers van de film), "Dit is geen goede film. Dit is een waaaaardeloze film." Dat wil niet zeggen dat je hem niet moet gaan zien - maar zorg dat je tussen het juiste publiek zit.

Open source en de Mac -- Hoewel Eric Raymond, open source voorvechter en degene die de hoofdrede uitsprak op de MacHack van vorig jaar, plechtig beloofd had naar MacHack terug te komen, waren hij en de iBook die we samen voor hem kochten nergens te bekennen. Het open source concept kreeg ook enkele tikken te incasseren, met spottend commentaar over het viruskarakter van de GNU Public License (GPL), een populaire open source licentie die verlangt dat alle uitgebrachte wijzigingen in code die onder de GPL-licentie valt zelf ook weer onder GPL beschikbaar worden gemaakt. Het barsten van de dot-com zeepbel speelde ongetwijfeld mede een rol, want veel MacHack ontwikkelaars lieten zich niet overtuigen van de levensvatbaarheid van het open source bedrijfsmodel tijdens de zes uur durende hoofdrede van Eric Raymond, en de mislukking van een aantal vooraanstaande bedrijven die de open source benadering gebruikten (waaronder Eazel, van Andy Hertzfeld, dat Nautilus ontwikkelde, een betere shell-interface voor Linux) rechtvaardigden de twijfels van vorig jaar.

<http://www.tuxedo.org/~esr/>
<http://db.tidbits.com/getbits.acgi?tbart=05994>
<http://www.gnu.org/copyleft/gpl.html>
<http://www.eazel.com/>

MacHack CD's nu beschikbaar -- Er is eindelijk een CD-ROM beschikbaar met inzendingen voor de Hack-wedstrijd van dit jaar, plus verhandelingen en presentaties die op de conferentie van 2001 zijn gegeven. De CD-ROM kost $20 plus $5 verzendkosten ($15 voor verzending naar het buitenland). Eveneens voor $20 is de MacHack Historical CD beschikbaar, waar hacks, verhandelingen en presentaties op staan uit de eerste 14 jaren van MacHack. Je kunt de twee CD's samen bestellen voor $35. De gehele opbrengst van de verkoop van CD's gaat naar de financiering van MacHack 2002.


Een handvol Visor Springboard modules

door Jeff Carlson <jeffc@tidbits.com>
[vertaling: MSH, MK, AV, JG, LmR]

Vergelijk je de handcomputers van Palm en Handspring, dan lijken de twee productfamilies aanzienlijk op elkaar. Ze werken allen met het Palm OS, inclusief de ingebouwde agenda, adresboek, nog-te-doenlijst en notitieblok; de meeste modellen delen hetzelfde schermtype en hardwareknoppen; je kunt de data van een handcomputer synchroniseren met je Mac door een knop in te drukken.

Maar de Handspring Visor toont een belangrijk verschil: de Springboard expansiepoort, een poort achterop, die een grote verscheidenheid aan hardware-modules accepteert (zie "Een handige verrassing: de Handspring Visor" in TidBITS-521). Ik heb een Visor Platinum met een aantal Springboard modules gedurende enkele maanden gebruikt bij het schrijven van 'De Handspring Visor: Visual QuickStart Guide' (Peachpit Press, $20, verkrijgbaar op Macworld Expo New York, daarna verkrijgbaar einde juli). Hier volgt een samenvatting van een paar interessante modules, waarmee je informatie kunt opslaan, het internet kunt bezoeken of kunt telefoneren.

<http://www.handspring.com/>
<http://db.tidbits.com/getbits.acgi?tbart=05844>
<http://www.amazon.com/exec/obidos/ASIN/0201745798/tidbitselecto00A/>

Handspring VisorPhone -- Ik ben ervan overtuigd dat het idee achter Handspring's VisorPhone niet zozeer stamde uit het verlangen om te verdienen aan digitale technologie, dan wel uit de droom om weer wat minder spullen mee te slepen. VisorPhone is een module die efficiënt je Visor verandert in een gsm. Bovendien is hij beter dan een gsm vanwege een eenvoudige reden: je telefoon krijgt er een bruikbare interface door! Als je ooit geprobeerd hebt om iemands telefoonnummer toe te voegen aan het geheugen van je gsm, dan weet je wat een moeite het kost om steeds maar weer de numerieke toetsen in te drukken, om aldus door de letters heen te lopen. Met de VisorPhone is de inhoud van je adresboek terstond beschikbaar voor de gsm. Heb je geen nummer in je adresboek dan verschaft de VisorPhone software een standaard telefoontoetsenoverzichtsveld met fijne grote knoppen om in te toetsen. Je kunt tot 50 sneltoetsen opzetten, dat betekent dat je niet eens het adresboek hoeft te raadplegen.

<http://www.handspring.com/products/visorphone/>

Een goede interface hebben betekent ook dat sommige vervelende handelingen bij de gewone telefoon veel eenvoudiger worden. Bijvoorbeeld: Ik haat het vooruitzicht een drie-deelnemersgesprek te moeten opzetten omdat er altijd één van de figuren op de lijn tijdens het maken van de verbinding tenslotte bazelt "Ben je er nog?" Met VisorPhone is dat makkelijk: roep een persoon op en druk een knop in om hem op "blijf op de lijn" te zetten. Roep de volgende op, druk op de grote driewegknop en je bent helemaal klaar.

Nog mooier: de VisorPhone software hoeft niet eens actief te blijven terwijl je aan het bellen bent. Om de levensduur van de batterijen te verlengen gaat de Visor uit na een standaard wachttijd (meestal een of twee minuten), maar zonder de verbinding te verbreken (de VisorPhone heeft zijn eigen stroomvoorziening, die volgens Handspring voldoende is voor drie dagen standby en drie uur bellen, dus hij laat de batterij van de Visor ongemoeid). Terwijl je aan het telefoneren bent, kun je ook naar een andere applicatie overschakelen voor het geval je bijvoorbeeld een afspraak moet bevestigen of een ander telefoonnummer moet opzoeken. De VisorPhone wordt inclusief headset geleverd en ik moet zeggen dat dat ook wel het handigst werkt, maar je kunt de hele handel ook tegen je oor drukken als je het niet erg vindt misschien op sommigen een wat onnozele indruk te maken.

De VisorPhone maakt gebruik van het GSM (Global System for Mobile communications) mobiele netwerk, dus zoek eerst uit of dit werkt in de regio waar je woont - GSM is het belangrijkste netwerk in Europa en begint door te dringen in het van verschillende protocollen vergeven Verenigde Staten. Vanwege zijn GSM-fundament ondersteunt de VisorPhone ook het verzenden en ontvangen van SMS (Short Message Service) -berichten, zodat je SMS-jes kunt sturen naar anderen met gsm-telefoons, andere mensen met een VisorPhone of naar e-mailadressen. Met de bijgeleverde Blazer Web browser kun je de VisorPhone ook gebruiken om te surfen (en alweer geldt dat je dan een beter scherm en een betere interface hebt dan wanneer je zelfs de meest geavanceerde gsm-telefoon zou gebruiken).

<http://www.handspring.com/software/blazer_overview.jhtml>

De enige minpuntjes van de VisorPhone zijn afmetingen en prijs. De $249 die hij moet kosten is meer dan de prijs van de meeste mobieltjes (al bundelt Handspring de VisorPhone op dit moment voor $99 bij een Visor Prism of een Visor Edge). En je moet natuurlijk ook nog een mobiel abonnement afsluiten (als je dat al hebt, kun je de VisorPhone eventueel los kopen, maar dan wel voor het veel hogere bedrag van $449). De afmetingen van de module zijn niet veel groter dan het Springboard slot, maar je Visor wordt er wel wat zwaarder en lomper van.

<http://w ww.handspring.com/products/visorphone/with_service.jhtml>

Net als het geval is bij de meeste moderne hebbedingetjes betaal je niet alleen voor wat het ding doet, maar ook voor de mobiliteit, dus bedenk wat het je waard is om verlost te worden van één apparaat. Op de lange duur zou de aanschaf van een VisorPhone trouwens misschien nog niet eens zo duur kunnen blijken te zijn, vooral als je ook het Internet op wilt met je Visor, waar je anders ook een Springboard module voor zou moeten kopen.

OmniSky draadloos modem -- Als je alleen op zoek bent naar draadloze internettoegang, is het moeilijk om het OmniSky modem te verslaan. Ik was een vroege tester van het OmniSky model voor de Palm V, welke lijkt op een slede die vastgemaakt wordt aan de achterkant van de Palm V; hoewel functioneel, maakt het inbreuk op het grote voordeel van een Palm V, het dunne profiel. De OmniSky modem voor de Visor is een compacte verbetering. Verschillende maandelijkse abonnementen zijn mogelijk, van $30 tot $40 per maand, plus $270 voor het modem zelf.

<http://www.omnisky.com/products/visor_index.jhtml>
<http://www.omnisky.com/products/serviceplans.jhtml>

Zoals bij de meeste Springboard modules, wordt alle software die je nodig hebt geïnstalleerd als je het modem inplugt. Het bevat zijn eigen e-mail- en webprogramma's, plus directory software voor het opzoeken van namen en adressen. Het komt ook met meerdere Web Clipping-programma's voor specifieke bedrijven zoals Barnes & Noble's online boekwinkel. (Web Clipping is een technologie welke geïntroduceerd werd met de Palm VII, die een intern draadloos modem bevat. Anders dan het gewone webbrowsen, werken Web Clipping-programma's - Palm Query Applications, of PQA's genoemd - als kleine formulieren die je zoekcriteria versturen en kleine, bandbreedte besparende antwoorden ontvangen. Je hoeft niet de volledige pagina van een website te downloaden vol met informatie en plaatjes als je een Web Clipping-programma gebruikt.)

Met het modem zit je niet vast aan het gebruik van de OmniSky software. Elk programma voor de Palm zal werken, zoals de Blazer browser of de Eudora Internet Suite voor de Palm. Een interessante eigenschap van het ingebouwde e-mailprogramma is de mogelijkheid om je e-mail te controleren terwijl je niet online bent. Een OmniSky server kan periodiek je mailserver controleren (je kunt de frequentie instellen) en laat een lichtje flitsen op het modem om aan te geven dat je nieuwe post hebt.

<http://www.eudora.com/internetsuite/>

Xircom SpringPort draadloze ethernet module -- Tot dusver heb ik me geconcentreerd op het krijgen van een internetverbinding via een mobiele telefoon of een draadloos modem. Een recente uitgave in de Springboard arena geeft je toegang tot een draadloos ethernet netwerk. De Xircom SpringPort draadloos ethernet module is in de basis een Airport voor je Visor. Als je het 802.11b-compatibele apparaat gebruikt, kun je met het internet verbinden via je Airport-netwerk. Gezien het feit dat de SpringPort een snelheid heeft van 11 Mbps, is online gaan erg snel.

<http://www.xircom.com/cda/page/0,1298,0-0-1_1-1727,00.html>

Je kunt ook andere computers op je netwerk benaderen, hoewel de software-mogelijkheden erg gelimiteerd zijn - ik ken MacVNC en PalmVNC, welke Timbuktu-achtige capaciteiten bieden om een machine vanaf een andere te besturen. De Xircom SpringPort kan ook geconfigureerd worden om draadloos een HotSync uit te voeren, maar helaas werkt dit alleen op een Windows-machine omdat de HotSynch software voor de Mac nooit ondersteuning voor netwerksynchronisatie heeft gehad.

<http://www.uk.research.att.com/vnc/>

Naar mijn mening is de $300 SpringPort te duur, in het bijzonder omdat 802.11b PC Cards dezelfde functionaliteit bieden voor de halve prijs. Ik kan me voorstellen dat de IT-mensen de SpringPort gaan gebruiken in een groot gebied met een hoge concentratie van Windows-machines. Het ontbreken van netwerksynchronisatie maakt het moeilijk te verkopen aan Mac-gebruikers. Ik hoop dat de prijs de initiële kosten reflecteert voor het persen van draadloze ethernetfunctionaliteit in een handheld-pakketje en dat de prijzen snel gaan dalen.

MiniJam en SoundsGood - Ik zei eerder dat één voordeel van de VisorPhone is dat je draagbare apparaatjes samen kunt voegen (een handcomputer en een gsm). Het zelfde geldt voor digitale muziekspelers. Ondanks de populariteit van het MP3-formaat, was ik niet geïnteresseerd totdat ik een draagbare MP3-speler kon krijgen. Ik ben nog steeds gek van de Rio500 die ik uiteindelijk gekocht hebt, maar deze dagen zou ik meer verleid worden door de $260 InnoGear MiniJam of de $150 SoundsGood Audio Player. Ze bieden allebei 64 MB opslag dat ongeveer een uur lang muziek betekent. (Je kunt ook de MiniJam in een 32 MB configuratie voor $200 of een 96 MB versie voor $300 kopen.) Beiden hebben ook externe knoppen voor het regelen van de weergave, plus een koptelefoonpoort (en een koptelefoon natuurlijk).

De liedjes worden opgeslagen op het apparaat zelf, maar de Visor zorgt voor een meer uitgebreide interface dan alleen maar de fysieke besturing. Je kunt de volgorde van de liedjes programmeren, ze in willekeurige orde spelen, of ze gewoon afspelen. Je kunt ook alle informatie dat bij ieder lied-bestand hoort krijgen (zoals de artiest, album, genre, enz.).

<http://store.innogear.com/products.cfm>
<http://www.good.com/soundsgood/>

Het voornaamste voordeel van de MiniJam is de mogelijkheid om uit te breiden, wat ook de reden is dat die duurder is. Het heeft ruimte voor twee MultiMedia Cards (geheugenkaarten ongeveer de grootte van een postzegel), en daarom meer geheugen. Behalve MP3-muziek, kun je ook electronische boeken of foto's opslaan (lezer-software is verkrijgbaar op de module).

De SoundsGood speler ziet er uit als het beste koopje, en heeft een paar andere voordelen: het is kleiner dan de MiniJam, en het past in een aparte $40 Energy Clip batterij-pak dat gebruikt kan worden om muziek te spelen zonder verbonden te zijn aan de Visor (zeker een goed idee wanneer je aan het trainen ben, omdat het minder delicaat is dan Visor). Helaas is Good Technology onlangs gestopt met de SoundsGood speler, en heeft deze aan PalmGear overgedaan; bovendien is het niet uitbreidbaar zoals de MiniJam, en het heeft geen software om MP3-bestanden op de Macintosh te verzorgen. Maar als je niet op zoek bent naar iets verblindends en je hebt een Windows-machine die als een muziekserver kan optreden (of misschien Virtual PC, maar dit heb ik niet uitgeprobeerd), zou de SoundsGood geen slechte keus zijn.

<http://www.palmgear.com/>

Margi Presenter-to-Go -- Eens in de zoveel tijd hoor ik over iets waardoor ik me in mijn stoel laat vallen, me aan 't hoofd krab en me afvraag waarom men dat in vredesnaam heeft verzonnen, laat staan tot een product heeft weten te breien. Dit is het geval bij Margi's Presenter-to-Go, een Springboard module die ervoor zorgt dat je Microsoft PowerPoint-presentaties kunt draaien vanaf je Visor.

<http://www.presenter-to-go.com/>

Hoewel ik geen groot fan ben van PowerPoint-presentaties, ben ik door Presenter-to-Go aangenaam verrast. Nadat je je presentatie gemaakt hebt, gebruik je Margi's desktop software om het te prepareren voor de Visor; de eerstvolgende keer dat je HotSync gebruikt, wordt het overgezet. Vervolgens sluit je, als de Springboard module op de juiste plaats staat, een monitorkabel en een contactsnoer (de Visor heeft niet genoeg kracht om een externe monitor van stroom te voorzien) aan op een monitor of een projector. Zonder dat je je laptop hoeft te openen heb je nu een mobiele presentatiemachine. Alles wordt in kleur weergegeven en gelukkig kan de software geen gebruik maken van veel van de opzichtige versierfuncties waar Powerpoint de zakenwereld mee heeft overspoeld. Eigenlijk heb je PowerPoint helemaal niet nodig: met een Margi print driver kun je de pagina's van ieder programma "printen" naar het Presenter-to-Go formaat.

Ook al heb ik zelf een dergelijke module niet nodig, zie ik wel in dat mensen die dezelfde presentatie op verschillende plaatsen moeten geven (bedrijven die op zoek zijn naar risico-kapitaal bijvoorbeeld) hun Visors kunnen gebruiken voor hun presentatie in plaats van dat ze zware laptops moeten meeslepen.

Groeiproblemen -- Er is een keur aan andere modules voor de Visor, waaronder digitale camera's, GPS-apparatuur en meer. En hoe meer modules er verschijnen, hoe meer module-liefhebbers zoals ik met het probleem geconfronteerd worden welke van die modules te gebruiken en hoe deze mee te slepen met een Visor. Hmm... misschien moet ik toch een grotere tas.


Niet-winstgevende en niet-commerciële publicaties en Websites mogen artikels overnemen of een HTML link maken als de bron duidelijk en volledig vermeld wordt. Anderen gelieve ons te contacteren. We garanderen de precisie van de artikels niet. Caveat lector. Publicatie-, product- en firmanamen kunnen gedeponeerde merken zijn van hun ondernemingen.

Vorige aflevering | Search TidBITS | TidBITS Homepage | Volgende aflevering