Vorige aflevering | Search TidBITS | TidBITS Homepage | Volgende aflevering

TidBITS#567/12-Feb-01

Computers broeden een slangenkuil aan kabels, zeker wanneer je ze in een netwerk wil verbinden. Vooraleer je gaten begint te boren om je netwerk uit te breiden, lees eerst het artikel van deze week en neem een kijkje in de draadloze wereld die mogelijk gemaakt wordt door Apple’s AirPort. Adam kijkt ook hoe kleinhandelaars goedkope ééndagsleveringen offeren op het altaar van de rentabiliteit. In het nieuws noteren we REALbasic 3.0, kijken naar Napster’s recente legale opdoffer en verwelkomen we een nieuwe sponsor.

Onderwerpen:

Copyright 2001 TidBITS Electronic Publishing. All rights reserved.
Information: <info@tidbits.com> Comments: <editors@tidbits.com>


-> Denk je dat TidBITS interessant is voor <-
-> je vrienden, kennissen, collega's? Geef <-
-> hen de tip zich ook GRATIS te abonneren <-
-> of stuur deze aflevering naar hen door! <-


Je kunt je gratis abonneren op de Nederlandse afleveringen van TidBITS door een (blanco) mailtje te sturen naar: tidbits-nl-on@tidbits.com. Je krijgt deze dan per e-mail toegestuurd.
Om je abonnement op te zeggen, kun je een mailtje sturen naar: tidbits-nl-off@tidbits.com.


Deze editie van TidBITS werd gedeeltelijk gesponsord door:


De Nederlandse editie van TidBITS is een letterlijke vertaling van de oorspronkelijke Engelse versie. Daarom is het mogelijk dat een deel van de inhoud niet geldt in bepaalde landen buiten de USA.

Dit nummer werd uit het Engels vertaald door:

Verder werkten mee:


MailBITS/12-Feb-01

[vertaling: JB, PEP]

Amerikaans Hof van Beroep ondersteunt veroordeling van Napster -- Een panel bestaande uit drie rechters van het Ninth Circuit Court of Appeals heeft vandaag een 58 bladzijden dikke opinie vrijgegeven waarin het stelde dat de populaire peer-to-peer muziekuitwisselingsapplicatie Napster moet stoppen met zijn gebruikers toegang te verlenen tot materiaal onder copyright dat wordt aangeboden door de Napster-gemeenschap. Deze actie van het Hof van Beroep volgt op een eerdere veroordeling van Napster die is uitgesproken op 26 juli 2000 door rechter Marylin Patel, die Napster "causing, assisting, facilitating, copying, or otherwise distributing all copyrighted songs or musical compositions."verweet. Twee rechters van het Hof van Beroep velden bijna onmiddellijk een tijdelijk beroep, voortgaande op argumenten van zowel Napster als de Recording Industry Association of America (RIAA), die Napster aanklaagt wegen het breken van het auteursrecht en het promoten van piraterij. (Zie "Rechters doen uitspraak in zaak Napster" in TidBITS-541.) De beslissing van het Hof van Beroep staat Napster toe nog actief te blijven tot rechter Patel haar oorspronkelijke al te algemene uitspraak aanpast. De beslissing eist echter ook dat Napster het haar gebruikers onmogelijk maakt toegang te verkrijgen tot materiaal dat onder auteursrecht valt en bovendien concludeert het dat Napster zowel actuele als constructieve kennis had van het direct schenden van het auteursrecht. Napster zou verantwoordelijk gesteld kunnen worden wegens het falen bij het controleren van haar systeem op schendingen van het auteursrecht. Verwacht wordt dat Napster alle stappen zal zetten om deze beslissing aan te vechten, desnoods tot aan het U.S. Supreme Court. De volledige tekst van de beslissing is te vinden op FindLaw.com.

In een stap gedeeltelijk genomen om de muziekindustrie gerust te stellen, kondigde de CEO van Napster partner Bertelsmann onlangs aan dat Napster zou beginnen met het vragen van een maandelijks bedrag aan haar gebruikers, en dat vanaf juni 2001 om de labels en artiesten te betalen, hoewel er geen bewijs van bestaat dat dat een afdoend betaalsysteem zou zijn. Napster beweert meer dan 50 miljoen gebruikers te hebben en schat het aantal downloads alleen in januari 2001 op 2 miljard. [GD]

<http://www.napster.com/>
<http://www.riaa.org/>
<http://db.tidbits.com/getbits.acgi?tbart=06056>
<http://caselaw.lp.findlaw.com/cgi-bin/getcase.pl?court=9th&navby=case&no=0016401>

REALbasic 3.0 nu uit --REAL Software heeft REALbasic 3.0 uitgebracht, de eerste grote upgrade sinds april 2000. REALbasic is gereedschap waarmee je IT toepassingen kunt bouwen: je schetst je interface (vensters, knoppen, tekst velden enz.), vult de programmacode in met gebruik van het eenvoudige maar krachtige object-georiënteerde BASIC dialect en je compileert het. Een groot scala aan mogelijkheden is ingebouwd en je kunt daar plug-ins van derden aan toevoegen of rechtstreeks een beroep doen op de Mac Toolbox. Hoewel uiterst geschikt voor leken en beginners wordt REALbasic gebruikt voor het creëren van commerciële toepassingen. (onze Contributing Editor Matt Neuburg, auteur van "REALbasic: The Definitive Guide," recenseerde REALbasic 2.0 in "REALbasic 2.0 wordt echt" in TidBITS-493.) De belangrijkste ontwikkeling in deze versie is het vermogen om te draaien en compileren onder Mac OS X (Carbon). Daar de laatste versie van Mac OS X pas op 24 maart 2001 in de winkel ligt belooft REAL Software een gratis update om problemen die zich nu nog voordoen op te lossen. Compileren onder Windows is ook sterk verbeterd en er is veel gebruikersvriendelijker gereedschap dat de programmeur ondersteunt bij het laatste redigeren en oplossen van kleine problemen. REALbasic kost $150, of $350 voor de "beroeps" versie die database connectivity en Windows compilatie toevoegt; er is korting voor scholen. De upgrade is gratis voor hen die REALbasic 2.1.2 aanschaften na 1 november 2000; upgrades voor de standaard versie kosten $100 en upgrades voor de beroepsversie kosten $150. Je kunt een 30-dagen gratis demo downloaden. [MAN]

<http://www.realsoftware.com/>
<http://db.tidbits.com/getbits.acgi?tbart=05508>
<http://www.amazon.com/exec/obidos/ASIN/1565926579/tidbitselectro00A/>

CS Odessa sponsort TidBITS -- Wij zijn blij met onze nieuwste sponsor Computer Systems Odessa, de maker van het intelligente diagram- en bedrijfs-tekenprogramma ConceptDraw. Terwijl de meeste grafische programma's je alleen maar de zichtbare attributen van een object laten zien is het met ConceptDraw mogelijk alle interne gegevens die een object bepalen te zien; tevens kun je de relatie formuleren die twee objecten met elkaar verbindt en kun je het gedrag van een object zelf bepalen. Het resultaat is een fascinerend programma - pak een demo en lees nog eens de recensie die Matt Neuburg schreef "Maak de Verbinding met ConceptDraw" in TidBITS-553, voor meer details. CS Odessa is ook op grond van zijn geografische locatie een vreemde eend in de Macintosh-gemeenschap - zij zitten in de Oekraïne en waren het eerste bedrijf van daar dat hier een maand geleden exposeerde op de Macworld Expo. Het is reusachtig dat een bedrijf van buiten de Verenigde Staten zo'n belangrijke bijdrage levert aan de Macintosh wereld. CS Odessa is zelfs bezig de Russische versie van TidBITS nieuw leven in te blazen. [ACE]

<http://www.conceptdraw.com/>
<http://db.tidbits.com/getbits.acgi?tbart=06179>
<http://www.tidbits.com/tb-issues/lang/ru/>


Ik Zag Gratis Schepen...

door Adam C. Engst <ace@tidbits.com>
[vertaling: JS]

Doordat de druk winstgevend te worden onhoudbaar wordt voor veel Internet bedrijven zien we recent een reeks pogingen van online diensten om additionele inkomsten te genereren. eBay heeft zijn tarieven voor het veilen van zaken verhoogd, Amazon kondigde plannen aan om uitgevers geld te gaan vragen voor de promotie van boeken, Microsoft is gestopt met een $400 waardebon bij PC's voor mensen die lid werden van MSN, en gratis provider Juno heeft niet alleen tijdslimieten gezet op zware gebruikers, maar praat ook over het verkopen van de rekentijd van de computers van klanten voor massief gedistribueerde computerprojecten. (Ironisch - net nadat we gebruikers van SETI@home in Californië aanmoedigden te stoppen met deelname om stroom te sparen, stelt Juno voor dat hun twee miljoen gebruikers daar juist mee starten.)

<http://db.tidbits.com/getbits.acgi?tbart=06277>

Maar de wijziging die de belengrijkste impact heeft op Macintosh gebruikers is wellicht de wijziging van Outpost.com in hun verzendingsvoorwaarden. De afgelopen 18 maanden heeft Outpost.com niets in rekening gebracht voor het verschepen van goederen, een zet die ze populair maakte bij mensen die zaken bestelden die anders wellicht te duur waren om te laten versturen. Daarnaast was er geen straf voor het plaatsen van meerdere bestellingen, omdat je geen extra verzendingskosten in rekening werden gebracht.

De niewe tarieven van Outpost.com zijn $12.95 voor 'overnight' of $8.95 voor 'second day' afleveren, hoewel ze voor bestellingen die groter zijn dan $100 de eerste $100 in verzendingskosten niet in rekening brengen, wat betekent dat de verzending nog steeds gratis is voor de meeste bestellingen van meer dan $100. Resultaat? Als je wilt bestellen bij Outpost.com doe je er goed aan meerdere zaken tegelijk te bestellen om de verzendingskosten te vermijden. Daarnaast zijn zware zaken zoals computers of noodstroomvoorzieningen wellicht goedkoper bij Outpost.com dan elders.

<http://www.outpost.com/help/29485/>

En dat zette mij aan het denken. Als we de belangrijkste postorderbedrijven nu eens vergelijken? Al lang voorbij zijn de tijden dat je voor $3 'overnight' zaken kon laten versturen, begin jaren 90, en het was geweldig om een USB-kabel van $6 te kunnen bestellen zonder aan Outpost.com tweemaal dat bedrag aan verzendkosten te betalen.

MacConnection -- Bij de postorderaars die ik bekeek had MacConnection de gemakkelijkste rekenmethode voor hun verzendkosten, althans zo leek het. Overnight versturen kost $10.98 voor de eerste drie ponden (Amerikaanse ponden, ongeveer 453 gram) en $1.69 voor elk extra pond, met alle gewichten afgerond naar boven op het volgende pond. Second day en 'ground' shipping zijn beschikbaar, hoewel MacConnection geen prijzen noemt op hun service pagina's. Benieuwd hoe dat allemaal uitpakte, maakte ik een bestelling voor een iBook en kreeg te horen dat het $26.19 voor 'overnight' kostte, en dat 'second day' en 'ground' beschikbaar waren voor $18.40 en $13.42. Iets als een USB kabel zou me $10.98 kosten voor overnight, en $8.40 second day, en $7.04 ground.

<http://www.macconnection.com/scripts/shophelp/durord.asp#shipping>

MacWarehouse -- Volgende op mijn lijstje willekeurig geselecteerde Macintosh postorderbedrijven was MacWarehouse, waarvan de klantenservice-pagina uitlegde dat de enige manier om de verzendkosten te achterhalen was om een product in je winkelwagentje te stoppen, op de Shipping Rates link te klikken en je postcode in te voeren. Ik deed dit met mijn voorbeeld iBook en zag dat het tussen de $29 en $22 voor overnight en second dat kostte, met UPS Ground voor $18.33. Mijn voorbeeld van een USB kabel van drie meter was $10.99 overnight, en $8.99 voor ground of second day verzending.

<http://www2.warehouse.com/customerservice/default.asp?sel=faq&Subsel=ship%5Fopt&cshop=#COSTS>

MacZone -- Als laatste, maar zeker niet de minste, bekeek ik MacZone. Net als MacWarehouse vermelden ze geen prijzen, en moet je in het bestelproces beginnen je zaken in je winkelwagentje stoppen om de verzendkosten te bekijken. Voor de iBook was de overnight $31.99, met third day (second day was niet beschikbaar) voor $24.64 en ground voor $12.20. De USB kabel was $10.95 overnight, $7.69 third day, en $5.99 ground.

<http://www.zones.com/cgi-bin/zones/zbs/scripts/static/static_page.jsp?name=helpdeskavailability#costs>

Het Bos in Gestuurd -- Prijzen zijn relatief gelijk bij deze en andere postorderbedrijven, hoewel je vaak lagere prijzen kan vinden voor computers via diensten zoals DealTime en PriceWatch. Maar als alle andere zaken gelijk zijn (zoals prijs en beschikbaarheid) is de les waarmee ik na dit onderzoek thuis kwam dat Outpost.com de winnaar blijft voor grotere bestellingen dankzij de gratis levering voor bestellingen boven de $100, en is het om het even tussn de andere drie voor zaken onder de $100 als je het de volgende dag nodig hebt. Voor goedkope dingen die je niet direct nodig hebt had MacZone de goedkoopste "ground"-verzending. Hou dat in het achterhoofd de volgende keer dat je het Web op gaat voor een stuk soft- of hardware.

<http://www.dealtime.com/>
<http://www.pricewatch.com/>


Going to the AirPort

door Adam C. Engst <ace@tidbits.com>
[vertaling: LmR, JG, MK, HvH, GH, MSH, EA]

Mijn korte verhaal over het opzetten van een draadloos Ethernet netwerk in onze hotelkamer tijdens de Macworld Expo om zo een opRicochet-gebaseerde Internetverbinding te kunnen delen, deed sommige lezers wensen dat zij iets dergelijks ook konden (zie "Macworld SF 2001 Trend: Ga draadloos, jonge Mac" in TidBITS-565). Ik was al begonnen met antwoorden dat zoiets redelijk makkelijk was toen ik me besefte dat ik nooit veel heb geschreven over het opzetten en het gebruiken van een draadloos Ethernet netwerk met behulp van AirPort, hoewel Tonya en ik al meer dan een jaar zo'n netwerk gebruiken bij ons thuis. De reden dat dit nog niet eerder bij mij was opgekomen is simpel: het AirPort-netwerk is zo makkelijk op te zetten dat het, wanneer het eenmaal draait, gewoon zijn werk doet. Maar simpelheid, betrouwbaarheid en elegantie zijn dan ook de kenmerken van AirPort en de reden dat ik het nu zie als de eerste keus bij het in een netwerk zetten van alle typen moderne Macs.

<http://db.tidbits.com/getbits.acgi?tbart=06284>
<http://www.apple.com/airport/>

iBook Online -- We besloten meteen in het diepe te springen met het draadloze AirPort netwerk eind 1999 omdat Tonya het gebruik van haar desktop systeem (een Power Mac 7600 met twee monitoren) steeds ingewikkelder vond worden naarmate Tristan een jaar oud was en mobiel begon te worden. Hij was dan weer zeer geïntrigeerd door de 20 meter felblauwe Ethernetkabel die we door de keuken en de eetkamer hadden gehangen naar Tonya's Mac en hoewel hij nog niet echt bezig was met kauwen, was die blauwe kabel een onweerstaanbaar speelding. Wij bedachten ons dat het veel handiger zou zijn als Tonya zou overstappen op een iBook. Zo zouden we dan geen bureau of computer meer hebben in onze eetkamer, en ook de 20 meter blauwe kabel zou onze keuken niet langer ontsieren en Tonya zou overal in het huis kunnen werken. Maar omdat bijna alles wat Tonya doet te maken heeft met e-mail en het Web was het belangrijk dat zij wel overal Internet-verbinding had en dat kon met het draadloze AirPort netwerk.

De twee noodzakelijke stukken waren de US$100 ingebouwde AirPort-kaart voor Tonya's iBook, die we hadden laten installeren toen we hem kochten, en de US$300 AirPort Base Station, dat aan onze Ethernet netwerk bedrading verbonden is en het mogelijk maakt voor de iBook te communiceren met onze andere Macs, onze printer, en het Internet. Destijds had Apple versie 1.2 van de AirPort software nog niet uitgegeven, wat het mogelijk maakt voor een Mac met een AirPort kaart om zich te gedragen als een software base station, en nog erger, we hadden toen nog niet een andere AirPort-bekwame Mac die het software base station kon laten lopen. Hoewel vertrouwen op een Mac en het software base station kenmerk misschien een goeie manier lijkt om US$200 te besparen, toch zou die Mac de hele tijd aan moeten staan, en hoewel mijn tegenwoordige Power Mac G4/450 normaal altijd aan staat, ga ik door stortvloeden van opnieuw beginnen wanneer ik software aan het testen ben. Tonya zou niet erg blij zijn om haar netwerkverbinding te verliezen iedere keer dat ik opnieuw begon.

De eerste versie van de AirPort software was, eerlijk gezegd, nogal slecht. Apple had duidelijk haast om het de deur uit te krijgen, en hoewel het werkte, de interface was zielig. Het kostte me niet veel moeite het te gebruiken met mijn Macs, maar toen ik probeerde een PC-gebruikende vriend te helpen om te kijken of het zou werken met zijn PC laptop en een Aironet 802.11 PC Kaart, had het aardig wat afrossen nodig voordat we de PC aan de gang kregen en de regelingen die we verdraaid hadden in de procedure opgeknapt waren. Apple heeft nu het AirPort software geüpdatet tot versie 1.2, en dat schijnt de interface belangrijk verbeterd te hebben. Omdat het AirPort Base Station "zet het op en vergeet het"-apparatuur is, heb ik geen reden gehad om het nieuwe software te gebruiken.

Alternatieve verbindingen -- Ik heb een oude Farallon SkyLINE 2 Mbps PC Card in mijn oude PowerBook G3; de 802.11b wireless Ethernet standaard is omgekeerd-compatibel met oudere, langzamere versies van 802.11, bijvoorbeeld zoals deze die door mijn 2 Mbps kaart wordt ondersteund. De standaard staat ook toe dat apparaten hun verbindingssnelheid omlaag brengen van 11 Mbps tot achtereenvolgens 5, 2 en1 Mbps om een ongestoorde verbinding te waarborgen. Ik heb de Farallon kaart af en toe thuis gebruikt maar dat heeft eigenlijk weinig zin, want thuis doet mijn PowerBook vooral dienst als MP3-speler, wat met zich meebrengt dat er toch al draden nodig zijn voor voeding en luidsprekers. Dan maakt een draadje meer voor het netwerk niks meer uit. 2 Mbps is prima voor afspelen van MP3's en surfen over het Web; de enige keer dat de snelheid een probleem vormde, was toen ik bestanden van in totaal honderden megabytes wilde kopiëren. Het bereik van de 2 Mbps SkyLINE kaart is niet even groot als dat van Tonya's iBook, wat ik toeschrijf aan de ingebouwde antenne van de iBook. Ik heb op reis de SkyLINE kaart met succes gebruikt, al vind ik de software een beetje gammel.

Geen van onze andere Macs heeft draadloze Ethernet-verbindingen nodig, maar zo langzamerhand wordt het ook voor oudere Macs (die niet geschikt zijn voor AirPort) mogelijk draadloze verbindingen te maken. Farallon levert op het moment voor $190 de 11 Mbps SkyLINE PC Card, en de belangrijkste concurrent hiervan is de minder dan $150 kostende Lucent Orinoco Turbo PC Card (voorheen bekend onder de naam WaveLAN Turbo). De Lucent kaart heeft het voordeel dat zij eigenlijk de basis vormt van zowel Apple's interne AirPort kaarten als van het AirPort Base Station, waardoor Apple's software er zonder meer mee overweg kan (tenminste onder Mac OS 9.x).

<http://www.farallon.com/products/wireless/skyline/>
<http://www.wavelan.com/>

PC Cards zijn prima voor gebruikers van PowerBooks, maar ook de meeste mensen met een oudere PCI Power Mac staan niet langer in de kou, dankzij de $70 kostende Farallon SkyLINE PCI Card, een hulpkaart waarin de SkyLINE 11Mb PC Card past (samen kosten ze $240). Een uitstekende oplossing als je een Power Mac 7500 (of vergelijkbare Mac met PCI-sleuven) hebt staan in een omgeving die maar moeilijk te bekabelen is.

<http://www.farallon.com/products/wireless/skyline/pci/>

Voor nog oudere Macs die zijn uitgerust met NuBus or andere uitbreidingssleuven maakt Lucent de Orinoco Ethernet Converter, die samen met een Lucent Orinoco PC Card een standaard Ethernetpoort kan ombouwen tot een draadloze Ethernet verbinding. In theorie kunnen oudere Macs op deze manier worden opgenomen in het draadloze netwerk, maar met een kostprijs van $370 is dit nu niet wat je noemt een goedkope oplossing.

<http://www.wavelan.com/products/productdetail.html?id=25>

DSL, kabel, en modems -- We hebben een speciale 56K frame relay verbinding met het Internet via een Livingston router en BAT Technologies CSU/DSU. Het AirPort Basisstation werkt perfect in onze opstelling, maar we gebruiken niet alle mogelijkheden. Gecompliceerde verbindingen zoals de onze zijn nu ongebruikelijk, daar kabel en DSL goedkoper en eenvoudiger zijn, en de meeste mensen vertrouwen nog steeds op modems. In zulke situaties kan het AirPort Basisstation (of de basisstation-software) je verbinding naar alle netwerkcomputers verspreiden, ongeacht of deze draadloos zijn.

Dit kan omdat het AirPort Basisstation twee netwerk-technieken ondersteunt: NAT en DHCP. DHCP staat voor Dynamic Host Configuration Protocol en laat het AirPort Basisstation privé IP-nummers uitdelen aan alle computers op je interne al dan niet draadloze netwerk. NAT - Network Address Translation - maakt het mogelijk dat je AirPort Basisstation één enkel IP adres van je provider krijgt (ofwel dynamisch, zodat het met elke verbinding verandert, ofwel statisch, altijd hetzelfde) en zelf de noodzakelijke routing van internetverkeer verzorgt naar de interne machine die erom verzocht. Bijvoorbeeld, als jouw iBook om een webpagina verzoekt, zendt het AirPort Basisstation het verzoek alsof het van het eigen IP-nummer komt, en wanneer het antwoord ontvangt, zendt het de data alleen naar de iBook, in plaats van naar alle andere Macs op je netwerk. Je zou het AirPort Basisstation kunnen zien als een verkeersagent die data-pakketjes dirigeert (en mocht je al een andere router hebben die DHCP en NAT doet, dan kun je de NAT en DHCP ondersteuning van het AirPort Basisstation eenvoudig uitzetten).

Dus als je een telefoonverbinding hebt met het internet, plug je het AirPort Basisstation gewoon in je telefoonlijn, je geeft je telefoonnummer op en je login-informatie in de AirPort Admin Utility (als je dit nog niet hebt gedaan via de AirPort Setup Assistant, die de Internet instellingen van je computer aan het AirPort Basisstation doorgeeft). Het belt automatisch wanneer een internet-applicatie om een verbinding vraagt, en het sluit na een van tevoren opgegeven periode zonder activiteit. Volledige handmatige controle, van belang als je moet betalen voor je telefoon- of provider-aansluiting, is mogelijk met een paar andere hulpprogramma's. Met Larry Rosenstein's AirPort Modem Utility 1.1 kun je met de modem handmatig verbinding maken en verbreken, en met Pascal Werz's AirPort Modem Config 1.0.2 kun je verhinderen dat het AirPort Basisstation automatisch opbelt.

<http://homepage.mac.com/lrosenstein/programs.html>
<http://werz.multimania.com/>

Het AirPort Basisstation kan geen verbinding maken met AOL, dit is Apple in het verleden al verweten, maar iedereen die hierover klaagt zou zijn verwijten aan AOL moeten richten, omdat dit bedrijf gebruik blijft maken van een bijzondere technologie zodat mensen de AOL applicatie blijven gebruiken - dezelfde reden waarom Eudora en andere standaard internet e-mailapplicaties geen e-mail van AOL kunnen ontvangen. Het AirPort Basisstation werkt met providers die gebruik maken van Internet standaarden, en de verantwoordelijkheid voor het verhelpen van dit probleem ligt bij AOL, niet bij Apple of wie dan ook.

Met een DSL of kabelverbinding heb je minder gedoe. Deze komen je huis binnen in de vorm van een Ethernetverbinding die je rechtstreeks in je AirPort Basisstation kunt pluggen als je verder geen machines op Ethernet hebt aangesloten. Als je wel een conventioneel netwerk hebt, plug dan de DSL- of kabelverbinding in de uplink-poort van een Ethernet hub, waarna je een andere Ethernetkabel naar je AirPort Basisstation legt en naar alle andere Macs die verbonden moeten zijn met het Ethernet netwerk. De configuratie van het AirPort Basisstation in deze situaties lijkt veel op het configureren van het TCP/IP-regelpaneel (en is wellicht niet eens noodzakelijk als de AirPort Setup Assistant zijn werk goed heeft gedaan). Als je provider je een IP-nummer levert via DHCP, kun je dat selecteren van het "Connect using" pop-up menu in de AirPort Admin Utility; anders kies je 'Handmatig' en vul je de nodige gegevens (die je van je provider behoort te krijgen) zelf in. Een probleem kan zijn dat het AirPort Basisstation geen PPPoE ondersteunt (PPP over Ethernet, een rare technologie gebruikt door telefoonbedrijven om het verbruik te kunnen vaststellen). Farallon's nieuwe NetLINE Wireless Broadband Gateway van $400 ontbeert een modem maar belooft PPPoE voor DSL-verbindingen te ondersteunen.

<http://www.farallon.com/products/netline/broadband/8581_gateway.html>

Apple's PDF document "Designing AirPort Networks" (verkrijgbaar via eerder genoemde Apple's AirPort pagina) is een behulpzaam overzicht van de verschillende benaderingen voor het opzetten van een draadloos netwerk en het verbinden met het internet.

Technische Problemen -- Ik heb een hekel aan niet kritisch zijn maar we hebben eigenlijk helemaal geen problemen met ons Airport netwerk. Er treedt alleen een storende factor op bij het afdrukken. Onze LaserWriter Select 360 staat naast mijn bureau, beneden en het verste weg in huis van het Airport Base Station. Als Tonya haar iBook mee naar beneden neemt en naast de printer zit en vanuit het boekhoudprogramma afdruk opdrachten geeft, wordt niet altijd alles uitgevoerd. We denken dat het een combinatie van afstands-gerelateerde her-transmissiefouten en de SE/30 die als LocalTalk bridge de alleen-via-LocalTalk LaserWriter beschikbaar maakt voor Macs aan het Ethernet. Als ze dichter bij het AirPort Base Station komt, verdwijnt het probleem dus we klagen niet zoveel.

Het meest frustrerende aan het gebruik van een AirPort network is dat het 'fuzzy'(nvdr.onberekenbaar) is - je weet nooit zeker wat voor bereik je hebt, omdat het afhankelijk is van variabelen als soort en aantal muren onderweg. Apple claimt een bereik van 50 meter, ze zijn vrij conservatief in de meeste gevallen, de antennes binnenin de iBooks en de recente PowerBooks kunnen beter dan dat. Ik kreeg Tonya's iBook aan de praat in de woonkamer van de buren, op ruim 100 tot 130 meter afstand.

Zulke beperkingen zijn niet specifiek voor de onderliggende 802.11b draadloze Ethernet technologie die AirPort gebruikt. Als je een betere antenne aansluit aan een AirPort Base Station, kun je het bereik opmerkelijk vergroten. Ik weet weinig van antennes toevoegen en bereik vergroten, maar ik heb een pagina gevonden met in detail hoe een AirPort Base Station te hacken met het aansluiten van een betere antenne, en vrienden bij MacHack adviseren Brumleynet Wireless Networking als leverancier van hardware voor draadloze netwerken.

<http://homepage.mac.com/hotapplepi/airport/>
<http://www.brumleynet.com/>

Een blijvend probleem bij de 802.11b standaard is het feit dat het het 2,4 GHz radio spectrum deelt met andere apparaten, onder meer 2,4 GHz draadloze telefoons thuis, toekomstige Bluetooth apparaten en HomeRF apparaten (een wedijverende netwerktechnologie waarin Farallon eigenaar Proxim zwaar geïnvesteerd heeft). Een bevriend journalist die dit gebied bestrijkt, vertelde dat bijna ieder bedrijf dat hij sprak toegaf conflicten te hebben gezien tussen verschillende 2,4 GHz toepassingen, wat een opmerkelijke vermindering van de doorvoersnelheid gaf omdat data-verlies tot herverzending leidt. In praktische termen, als je een 2,4 GHz draadloze telefoon hebt en die gebruikt bij een AirPort Base Station, zal de doorvoersnelheid er onder lijden als je de telefoon en het netwerk gelijktijdig gebruikt. Meer over dit onderwerp, kijk naar Scott Mace's driedelige artikel, "The 2.4 GHz Traffic Jam" via de link hieronder.

<http://www.stardust.com/wireless/views/>

Een ander opkomend fenomeen is beveiliging: De meeste mensen denken er niet aan de 40-bit encryptie van het AirPort Base Station aan te zetten. Om het probleem daarmee aan te tonen schreef een groep van MacHack EtherPEG, een programmaatje dat alle beelden weergeeft die via niet-versleutelde draadloze verbindingen door de lucht gaan. Dus als er wel om geeft als er iemand aan je data-verkeer snuffelt - of zelfs je Internet verbinding vanaf de straat gebruikt - wees er dan zeker van dat je de encryptie aanzet via de AirPort Admin Utility. Dit zou wel eens niet voldoende kunnen zijn als je echt vertrouwelijke gegevens via je draadloze netwerk laat lopen. Een onderzoeksgroep van de Computer Science Division van U.C. Berkeley vond een kwetsbaar 802.11's WEP (Wireless Equivalent Privacy) algorithme, met een aantal defecten die gebruikt konden worden met makkelijk verkrijgbare apparatuur. Dus als je denkt aan industriële spionage (of de meer traditionele soort), neem dan aanvullende veiligheidsmaatregelen.

<http://www.etherpeg.com/>
<http://www.isaac.cs.berkeley.edu/isaac/wep-faq.html>

Ten slotte - zoals met alle technologie - dingen kunnen fout gaan, en Apple heeft een verscheidenheid aan artikelen gepost in de Tech Info Library. Als je in de problemen komt, is een bezoek aldaar de moeite waard.

<http://til.info.apple.com/>

Openbare AirPorts -- Er is geen reden om het draadloos netwerken te beperken tot kantoren en huizen en we beginnen overal de start van algemene netwerken te zien. Seattle Wireless bijvoorbeeld mikt op het geheel gratis verschaffen van een gemeenschappelijke Internetverbinding door heel Seattle. En in Oregon is Ashland Unwired van plan hoge snelheids draadloze Internet-toegang op te zetten bij lokale firma's, te beginnen met Starbucks en bij een ontbijtservice. Talloze andere locaties experimenteren eveneens met algemene draadloze netwerken; sommige kwamen reeds in TidBITS Talk besprekingen ter sprake.

<http://www.seattlewireless.net/>
<http://www.ashlandunwired.com/>
<http://db.tidbits.com/getbits.acgi?tlkthrd=1280>

Mogelijk zal Ashland Starbucks te zijner tijd van Starbucks hoofdkwartier horen, want Starbucks kondigde zojuist een exclusieve deal aan met MobileStar om draadloze Internet-verbinding in alle Starbucks locaties ter wereld aan te bieden (nou ja, 2500 locaties in januari 2002 en meer dan 5000 in Januari 2003). In San Francisco begon een firma genaamd Surf and Sip aparte cafés en andere publieke locaties aan te sluiten,

<http://www.mobilestar.com/pressreleases/starbux.html>
<http://www.surfandsip.com/>

De enige openbare ruimte waar ik op het Internet aansloot, is het Seattle-Tacoma Internationale vliegveld, dat geniet van een draadloze toegang dank zij een firma die Wayport heet. Dat was schitterend - in afwachting van onze vlucht van Seattle op weg naar Macworld waren Jeff Carlson en ik in staat verbinding te realiseren, e-mail te ontvangen en op het Web te browsen. Wayports service is de komende maanden gratis; zoals MobileStar en Surf en Sip en andere firmas in deze regionen zullen ze tevoorschijn moeten komen met een makkelijke manier waarop mensen redelijke tarieven betalen voor toegangstijd, zonder van te voren te hoeven worstelen met een ingewikkelde voorbereiding.

<http://www.wayport.com/>

Het zou me niet verbazen dat deze firma's hun zakenmodel veranderen en hun aandacht richten op het alleen laten betalen door de zaken die Internet verbindingen installeren en ze beschikbaar maaken via draadloos Ethernet. Draadloze Internettoegang zou deze zaken helpen klanten aan te trekken en te behouden, terwijl iedereen dwingen tot het betalen van maandelijke accounts of uurtarieven een moeilijker voorstel lijkt en het vernietigt het fundamentele gemak van draadloos netwerken.

Het net sluiten -- De toekomst is draadloos. Kabels zijn onloochenbaar nuttig, maar draadloos is zoveel zinniger voor mobiele apparaten of toestellen die moeten kunnen communiceren met andere in de buurt. Ik leef mee met mensen die er de moeite voor deden om hun huizen, kantoren of scholen te bekabelen juist voordat draadloos Ethernet beschikbaar werd.

Een afsluitende gedachte. Hoewel niemand uit de PC wereld dit ooit zal zeggen verdient Apple de dankbaarheid van de volledige computerindustrie voor AirPort. Net zoals met veel andere technologieën (denk aan de muis, 3.5” floppies, CD-ROMs en kant-en klaar ethernet), heeft Apple niet het 802.11b draadloos Ethernet uitgevonden maar wel door het te onderschrijven aan belang doen inwinnen. Door het inbouwen van AirPort slots in alle Macs en het goedkoper te maken dan wat veel anderen ervoor rekenden hebben ze de wijdverspreide adaptatie met vele jaren versneld. In het begin stonden de PC gebruikers die goedkope AirPort Base Stations wilden te dringen om vriendjes te worden met Mac-mensen omdat het configureren door een Mac met AirPort moest gebeuren. En nu, meer dan 18 maanden nadat Apple AirPort en de iBook introduceerde, zijn PC fabrikanten eindelijk antenne’s in hun draagbare computers aan het bouwen om de rare bobbel van de huidige draadloze Ethernet PC kaarten te vermijden. Dankzij Apple’s gok is draadloos Ethernet hier vandaag en het is hier om er te blijven.


Niet-winstgevende en niet-commerciële publicaties en Websites mogen artikels overnemen of een HTML link maken als de bron duidelijk en volledig vermeld wordt. Anderen gelieve ons te contacteren. We garanderen de precisie van de artikels niet. Caveat lector. Publicatie-, product- en firmanamen kunnen gedeponeerde merken zijn van hun ondernemingen.

Vorige aflevering | Search TidBITS | TidBITS Homepage | Volgende aflevering