Vorige aflevering | Search TidBITS | Volgende aflevering
TidBITS English | TidBITS Nederlands

TidBITS Logo

TidBITS#1196, 21 oktober 2013

Bezitters van een MacBook Air, opgelet: Apple heeft een vervangingsactie voor defecte flash-geheugenschijven aangekondigd. Lees verder om erachter te komen of die van jou in aanmerking komt. Er is veel geschreven over onnauwkeurige positiesensoren in de iPhone 5s, maar het is niet meer dan een storm in een glas water. Veel zorgwekkender is dat Google je aanbeveling wil toevoegen aan advertenties die je vrienden zien. Gelukkig kun je dat, anders dan bij Facebook, weigeren. Glenn Fleishman legt uit waarom Kiosk in iOS 7 slecht uitpakt voor uitgevers, Josh Centers beoordeelt de app Level Money voor het bijhouden van je geldzaken en Adam Engst bekijkt de iPad-app Infinite PDF waarmee je interactieve pdf's kunt maken. We heten graag onze nieuwste sponsor welkom, Avatron Software (de makers van Air Display 2), en we delen met jullie de jongste aflevering van FunBITS over het spooktaculaire Limbo voor iOS. Opmerkelijke softwarepublicaties deze week zijn LaunchBar 5.6, ReadKit 2.3.2, DEVONthink en DEVONnote 2.7, 1Password 4.0.3, Instacast 1.0.3, Downcast 1.0.3, Java voor OS X 2013-005 en Java voor Mac OS X 10.6 Update 17, Little Snitch 3.3 en Fission 2.1.4.
 
Artikelen
 

De Nederlandse editie van TidBITS is een letterlijke vertaling van de oorspronkelijke Engelse versie. Daarom is het mogelijk dat een deel van de inhoud niet geldt in bepaalde landen buiten de VS.

Er is ook een iPhone-versie van TidBITS-NL op <http://nl.tidbits.com/TidBITS-nl-1196i.html>
En als je de volgende koppeling opneemt als bladwijzer in Safari op je iPhone, iPad of iPod touch, heb je altijd de nieuwste aflevering:
<http://nl.tidbits.com/TidBITS-nl-i.html>


Deze editie van TidBITS werd gedeeltelijk gesponsord door:
Help TidBITS te ondersteunen door onze sponsors te sponsoren!

Dit nummer werd uit het Engels vertaald door:

Verder werkten mee:

Hoe je ons kunt bereiken kun je lezen op:
<de contactpagina>


Apple vervangt defecte MacBook Air-opslageenheden

  door Josh Centers: josh@tidbits.com, @jcenters
  4 reacties (Engelstalig)

[vertaling: MSH]

Als je een 64 GB of 128 GB MacBook Air (medio 2012) gekocht hebt tussen juni 2012 en juni 2013, zou jouw flash-opslageenheid defect kunnen zijn. In dat geval zal Apple hem gratis vervangen


Om te bepalen of jouw MacBook Air een defect flash-geheugen heeft, open je de App Store-app op je MacBook Air, klik je op updates en download je de MacBook Air Flash Storage Firmware Update 1.1. Als de update niet verschijnt, behoort de MacBook Air vermoedelijk niet tot de serie die aan dit probleem kunnen lijden. (TidBITS-uitgever Adam Engst heeft een MacBook Air van medio 2012. Hij heeft de update in de App Store app niet gezien, en toen hij hem gedownload had en hem handmatig liet werken, meldde het installatieprogramma: "Deze computer heeft deze update niet nodig".)

Eenmaal gedownload, gaat de update je schijf testen en installeert hij nieuwe firmware om in de meeste gevallen het probleem op te lossen. Als de schijf defect is, verwijst de update naar het relevante Apple-ondersteuningsdocument voor verdere instructies over hoe je een gratis vervanging kunt krijgen. Als het bijwerken is voltooid zonder enige aanvullende opmerkingen over de gezondheid van de drive, betekent dat volgens ons dat de firmware-update het probleem heeft opgelost. Apple stelt namelijk:

Apple ontdekte dat een klein percentage van de flash-opslageenheden in deze MacBook Air-modellen een probleem heeft dat kan leiden tot gegevensverlies. Deze update test uw schijf en installeert, in de meeste gevallen, nieuwe firmware om het probleem op te lossen.

Als je schijf slecht is, raadt Apple je sterk aan geen nieuwe applicaties of updates van het besturingssysteem te installeren totdat de schijf is vervangen. Je moet beslist ook zo snel mogelijk een back-up maken. In feite moet je dat zelfs doen als je schijf goed is! Als je niet geregeld een back-up maakt, lees dan zeker Joe Kissells "Take Control of Backing Up Your Mac, Second Edition", dat je alles vertelt wat je nodig hebt om te beginnen.

Lees reacties op dit artikel of plaats er een | Tweet dit artikel


De positiesensoren van de iPhone zijn nooit goed geweest

  door Josh Centers: josh@tidbits.com, @jcenters
  3 reacties (Engelstalig)

[vertaling: SD]

Er is reeds veel te doen geweest rond Gizmodo's testen die aantonen dat de positiesensoren van de iPhone 5s niet accuraat zijn. Niet een klein beetje, maar significant veel. De gyroscoop tot 3 graden, het kompas tussen de 8 en 10 graden, en zelfs de versnellingsmeter bleek niet accuraat.

Er was maar één probleempje met het experiment van Gizmodo: ze vergeleken de iPhone 5s enkel met de iPhone 5. Dat kan op dat moment redelijk geleken hebben, maar het veronderstelt dat de positiesensoren van de iPhone 5 accuraat zijn. TechHive heeft op een aantal locaties testen gedaan met de iPhone 4S, 5, 5c en 5s, en geconstateerd dat de positiesensoren van de iPhone nooit erg goed geweest zijn.

Hoewel TechHive niets verkeerd vond met de waterpas-functie van de iPhone, was er wel degelijk een probleem met het kompas: geen enkele van de geteste iPhone-kompassen gaf vergelijkbare resultaten, noch met zichzelf, noch met de andere, noch met een goedkoop recreatief kompas zoals de Suunto A-10. Sommige zaten er tot 20 graden naast, en de grootste afwijking werd gemeten tussen drie verschillende iPhone 5-toestellen. TechHive testte ook het kompas van een Android-smartphone, de LG G2, en vond dat dit model de Suunto het dichtst benaderde, met slechts 3 tot 4 graden verschil. (Dit doet de vraag rijzen of de Suunto zelf wel accuraat was. Het was misschien niet aangewezen om één enkel goedkoop kompas te gebruiken als controlemiddel.)

Het is nu aan Apple om de juistheid en de consistentie van de positiesensoren in de iPhone te verbeteren. Maar de moraal van het verhaal is: vertrouw niet op de positiesensoren van je telefoon voor kritieke taken. Zoals onze eigenste Rich Mogull zei tijdens een discussie op de redactie: "Als berggids en -redder word ik zenuwachtig van digitale kompassen. Ik heb reeds problemen om een fysiek kompas af te stellen en accuraat te houden. Als je in de stad wandelt nabij hoogspanningslijnen zal geen enkel kompas je correcte informatie geven. Het is gewoon fysica. Binnenskamers correct? Geen sprake van".

Het is toch wel nuttig om te vermelden dat niettegenstaande al deze heisa rond dit verhaal we toch niet horen van iPhone-gebruikers die een puzzeltocht verloren hebben omdat ze verkeerde kompaslezingen hadden (hoewel iPhones toch al niet zouden toegelaten zijn), of van knutselwerkjes die wankel zijn door problemen met de waterpas-functie van de iPhone, of zelfs van mensen die moeite hebben om een spelletje te spelen omdat de versnellingsmeters onnauwkeurig zijn. Kortom, ondanks de aangehaalde problemen werken de sensoren toch accuraat genoeg voor de mensen die er dagelijks gebruik van maken.

Lees reacties op dit artikel of plaats er een | Tweet dit artikel


Hoe te voorkomen dat Google profiteert van jouw gezicht

  door Josh Centers: josh@tidbits.com, @jcenters
  4 reacties (Engelstalig)

[vertaling: DPF]

Google heeft voor de nodige commotie gezorgd met de laatste updates van de gebruiksvoorwaarden. De zoekmachinegigant kan nu afbeeldingen van gebruikers in advertenties gebruiken, en gebruikers zien dit door veranderingen in een balk aan de bovenkant van in elk geval een aantal Google-sites. Google noemt deze mogelijkheid "Gedeelde aanbevelingen", en hiermee plaatst Google je naam, foto, commentaren en waarderingen in webadvertenties die je vrienden zien. Dit kunnen bedrijven zijn die je bekeken hebt in Google Maps, recensies uit Google Play, en alles op het web waarbij je op de +1-knop geklikt hebt.


Verontrustend, op het eerste gezicht. Maar in tweede instantie valt het wellicht mee. Immers, het centrale idee van het recenseren van producten is om anderen hiervan op de hoogte te stellen. Toch heb ik twee problemen met de benadering van Google.

Als eerste: als Google gaat profiteren van het werk van gebruikers, dan zouden die gebruikers daarin mee moeten delen. Bedrijven betalen beroemdheden fors geld voor aanbevelingen, dus het gewone volk zou ook een vergoeding moeten krijgen. Daardoor zullen nog meer mensen recensies gaan schrijven, hoewel het ook kan betekenen dat er een enorme wildgroei aan recensies ontstaat.

Ten tweede gaat Google vanwege de toevoeging van gebruikersrecensies aan webadvertenties wellicht positieve recensies aanmoedigen en zelfs negatieve recensies verbergen (of censureren). Dit staat nog even los van de vraag of Google hier geld voor gaat betalen of niet.

Het goede nieuws is dat het eenvoudig is om hier niet aan mee toe doen. Sterker: misschien heb je dit in het verleden al gedaan, door een vergelijkbare vraag te beantwoorden bij de deelname aan Google+. Bezoek hiervoor de pagina voor Aanbevelingen en deselecteer dan het aankruisvakje met daarachter de tekst "Google mag op basis van mijn activiteit mijn naam en profielfoto weergeven in aanbevelingen uit jouw kringen die in advertenties worden weergegeven". (Net zo'n moeilijke zin als die Apple gebruikt voor het beperken van het nagaan van advertenties in iOS. Gelukkig heeft Apple deze wel op een zichtbaarder plek geplaatst. Deze staat onder iOS 7 nu in Instellingen > Privacy > Reclame.)


We bevelen niet aan om je aanbevelingen door Google te laten gebruiken, maar in elk geval kun je het eenvoudig uitschakelen. De "gesponsorde verhalen" van Facebook doen iets vergelijkbaars, en Facebook laat je deze optie niet uitschakelen. Je kunt slechts kiezen wie je activiteit ziet. (Deze mogelijkheid werd door Facebook in januari 2011 geïntroduceerd zonder de gebruiksvoorwaarden aan te passen, en dit kostte het bedrijf in een rechtszaak vervolgens 20 miljoen dollar.) Twitter zal wel met iets vergelijkbaars bezig zijn.

En ja, het gebruik van jouw gezicht in advertenties is legaal. Naast het uitzetten van deze optie bij Google, is je enige andere verdediging om te stoppen met het aanbevelen van zaken via social media.

Lees reacties op dit artikel of plaats er een | Tweet dit artikel


Avatron sponsort TidBITS

  door Adam C. Engst: ace@tidbits.com, @adamengst

[vertaling: CR]

We zijn verheugd onze nieuwste TidBITS-sponsor voor de lange termijn te mogen verwelkomen. Avatron Software, gelegen in Portland, is een ontwikkelaar van diverse vernuftige apps waaronder:

Terwijl Air Sharing en Air Login ontegensprekelijk cool zijn, is Air Display 2 de app die mij bekoort. Ik heb het gebruik van meerdere schermen op Mac aangemoedigd lang voor sommige van onze jongere lezers geboren waren, en terwijl het toevoegen van een tweede scherm doorheen de jaren makkelijker is geworden, heb je met Air Display geen extra hardware nodig behalve de iOS-apparaten en computers die je al hebt. Je hebt enkel de gratis Air Display-hostsoftware nodig op je Mac en een exemplaar van de Air Display-clientsoftware voor het apparaat dat je in een tweede scherm wilt veranderen.

Ik zie twee belangrijke toepassingen voor Air Display. De eerste is wanneer je op reis bent en je beperkt bent tot het kleine scherm van bijvoorbeeld een Macbook Air. Air Display laat je dat uitbreiden door van je iPad een tweede scherm te maken voor je MacBook Air. Dit is heel praktisch voor Photoshop of InDesign tools, een browservenster om te consulteren wanneer je aan het schrijven bent in BBEdit of Pages op het scherm van je Mac, of gewoon om Messages zichtbaar te houden met de app uit de weg (en met de mogelijkheid om een echt toetsenbord te gebruiken). Beter zelfs, de iPad wordt zo een aanraakscherm, dus als je erop tikt is het net alsof je op dezelfde plaats klikt met de muis van je Mac. Je kan ook je scherm spiegelen naar de iPad zodat je, als er geen projector aanwezig is, meerdere mensen een presentatie zou kunnen laten meevolgen op iPads in plaats van dat ze over je schouder meekijken. Air Display 2 kan voortaan je scherm spiegelen of uitbreiden naar maximaal 4 apparaten.


Een iPad is niet de enige mogelijkheid om te gebruiken als een tweede scherm, wat me bij de tweede belangrijke toepassing van Air Display brengt: het uitbreiden van je schermruimte terwijl je achter je bureau zit door gebruik te maken van andere computers die je voorhanden hebt. Je zou bijvoorbeeld je MacBook Air als tweede scherm voor je iMac kunnen gebruiken, of nog, die pc die je moet gebruiken als tweede scherm inlijven. Air Display werkt ook op een iPhone maar dat is eigenlijk meer vermakelijk dan handig. Het is echt grappig om een petieterig (maar volledig functioneel!) Dock te zien op een iPhone-scherm.


Het spreekt vanzelf dat zelfs het op snelheid verbeterde Air Display 2 via wifi niet zo snel zal reageren als een rechtstreeks aangesloten scherm, maar zolang je het niet gebruikt om video af te spelen of om te gamen, zal je hier waarschijnlijk geen probleem mee hebben. De iets tragere schermweergave weegt niet op tegen de productiviteit die je wint met een groter schermoppervlak.

Met dank aan Avatron voor hun steun aan TidBITS en de Apple-gemeenschap !

Lees reacties op dit artikel of plaats er een | Tweet dit artikel


iOS 7-Kiosk doet uitgevers pijn

  door Glenn Fleishman: glenn@tidbits.com, @glennf
  5 reacties (Engelstalig)

[vertaling: TK, DPF]

Marko Karppinen, één van de mensen achter het uitgeversplatform Maggio, zegt dat het geen zin meer heeft voor uitgevers om hun magazines, kranten en andere tijdschriften nog in Apples Kiosk aan te bieden. De voordelen zijn één voor één verdwenen, en in iOS 7 wegen ze niet langer op tegen de nadelen van een publicatie-app in Kiosk.

Dit heeft uiteindelijk invloed op alle iOS-gebruikers, omdat een publicatie financieel levensvatbaar moet blijven, en iets dat nadelige invloed heeft op hun mogelijkheid om abonnees aan te trekken en te behouden maakt het voor apps moeilijker om actueel te blijven en te blijven bestaan.

Als eigenaar en redacteur van The Magazine las ik het essay van Karppinen met grote interesse. Marco Arment begon met The Magazine in oktober 2012. Later die maand werd ik hoofdredacteur, en in juni 2013 kocht ik het van hem over. Met ons 27e nummer vorige week hebben wij onze eerste verjaardag van ons tweewekelijkse uitgave gevierd.

Kiosk is zowel een deel van de App Store alleen voor tijdschriften als de eigen autonome, niet-verwijderbare map in iOS. Je vindt hier apps die minstens vier keer per jaar een publicatie in uitgaveformaat produceren. In zijn post somt Karppinen acht punten op die gevolgen hebben voor Kiosk-apps.

Sommige positief, zoals opgenomen worden in het Kiosk-deel van de App Store, schermkopieën naar wens actualiseren (in plaats van alleen bij een nieuw nummer), een Atom-feed om Kiosk-informatie automatisch te updaten, en gratis proefversies (die er niet zijn voor andere iOS-apps).

De extra kansen op ontdekking doordat een uitgave zowel in het Kiosk-deel van de App Store als in een andere categorie voorkomt (The Magazine app staat ook in het Lifestyle-deel) zijn inderdaad belangrijk, vooral in het licht van het sterk toegenomen aantal publicaties. Toen Marco The Magazine lanceerde als één van de eerste uitsluitend digitale en onafhankelijke Kiosk-tijdschriften, kregen we ongemeen veel aandacht en dus ook veel meer abonnees. We blijven regelmatig opvallen door de bruto omzet, waardoor meer mensen ons zeker ontdekken. Nieuwkomers zullen het almaar moeilijker krijgen om ontdekt te worden, en die dubbele opname helpt.

Het nut van andere Kiosk-functies is echter minder duidelijk, zoals het gebruik van een voorpagina als symbool van de app. Wanneer je de voorpagina van een traditioneel magazine verkleint tot symboolgrootte, is het resultaat niet zo goed, maar het kan ook anders. Voor The Magazine hadden Marco en de ontwerpers met wie hij werkte bij Pacific Helm (met name Louie Mantia, die elke voorpagina heeft ontworpen) die valkuil vermeden. Onze voorpagina's werken met beelden die in elk formaat goed werken, ook de voorpagina van ons eerste verjaardagsnummer.

Kiosk-apps kunnen ook automatisch vernieuwen van in-app-abonnementen bieden, maar die functie is niet beperkt tot Kiosk-apps. En ofschoon Kiosk-apps dagelijks automatisch downloaden van content op de achtergrond aanbieden, is ook die functie nu beschikbaar voor elke app in iOS 7, waardoor één van de belangrijkste voordelen van Kiosk verdwijnt.

Het nadeel is dat publicaties verborgen zitten in de Kiosk-app, en dat dit alleen maar erger is geworden in iOS 7. Dit is de voornaamste reden waarom Karppinen heeft gezegd dat zijn onderneming uitgeverijen niet meer zal aanraden om met Kiosk te werken, maar eerder het maken van autonome apps zal aanraden.

In iOS 5 en 6 kreeg je op zijn minst microscopische voorvertoningen. In iOS 7 elimineert het generische Kiosk-symbool de voorvertoningen en de "laden" erin zijn noch skeuomorf, noch voorbeelden van een goed ontwerp. Toen ik dit nieuwe uiterlijk tijdens de iOS 7-bètaperiode zag, ging ik ervan uit dat het maar een tijdelijke oplossing was die zou worden verbeterd in de finale versie.

Image


Karppinen wijst er verder ook nog op dat een app die begint als Kiosk-app later geen gewone app kan worden. Het omgekeerde is waar voor uitgevers die vinden dat een autonome app hen niet biedt wat ze willen.

Apple heeft Kiosk ontworpen om te voorkomen dat het beginscherm van de gebruikers volgeraakt met publicaties, en om ervoor te zorgen dat er een onderscheid was tussen een tijdschrift-app en een gewone app om de verwachting van geüpdatete content te versterken. Dit lijken goede ideeën, maar gebruikers kunnen even goed hun eigen mappen aanmaken en controleren, en die geven verkleinde symbolen van de apps erin beter weer dan Kiosk in iOS 7.

Als we er geen doekjes om winden, dan is Kiosk een ghetto. Ik krijg regelmatig klachten van lezers dat ze The Magazine vergeten te lezen, zelfs al gebruiken we voor elk nummer iOS-meldingen. Als lezers het nummer niet onmiddellijk lezen en er niet meer aan denken om later op het Kiosk-symbool te drukken, dan vergeten ze ons helemaal.

Er is nog een ander element dat Karppinen niet genoemd heeft. Het maandelijks vernieuwen heeft een maandelijkse e-mail tot gevolg (verstuurd voor het aflopen van de periode) waarin gebruikers wordt meegedeeld dat ze de dienst kunnen stoppen. Ik wil niemand aanmoedigen om automatisch te vernieuwen, maar we hebben wel verhalen gehoord van lezers die die maandelijkse e-mail zo hinderlijk vonden dat ze daarom met het abonnement gestopt zijn. We hebben deels om die reden een aantal maanden terug een jaarabonnement geïntroduceerd, en om dat te belonen, is een jaar abonnement vier dollar goedkoper. Het beperkt de herinnering tot waarschijnlijk vier of twee keer per jaar. (Voor abonnementen die aangegaan worden op onze website gebruiken we Stripe voor het verwerken van kredietkaarten, en die software stuurt een nota voor ieder bedrag in plaats van een herinnering.)

Gek genoeg maakt Apple het in de App Store en iTunes ingewikkeld om de automatische vernieuwingen uit te schakelen. Marco heeft een grote knop geplaatst in het Instellingen-scherm van onze app om te voorkomen dat jullie denken dat we zoiets moedwillig wegdrukken. (Het stoppen van een abonnement is bij Apple ook verwarrend: je doet dat door een 'Aan'-schakelaar op 'Uit' te zetten, en je abonnement loopt dan door tot het einde van de huidige periode.)

Apple maakte de app Kiosk de logische plek voor abonnementen toen het werd opgestart. Dat is minder het geval in iOS 7, en zoals het nu is is het eigenlijk slechter voor zowel lezers als voor uitgevers. Het is nu moeilijker om je abonnementen te vinden, en voor uitgevers is het lastiger om hun abonnees te blijven bedienen. Ik hoop dat Apple de aandacht weer gaat richten op het succesvol maken van de combi iOS en abonnementen. Het was ooit een van de grote beloftes van Apple dat het iOS het leidende platform zou worden voor abonnementen, en dat is eigenlijk nog steeds niet het geval.

Lees reacties op dit artikel of plaats er een | Tweet dit artikel


Level Money maakt het beheren van je huishoudboekje eenvoudiger

  door Josh Centers: josh@tidbits.com, @jcenters
  6 reacties (Engelstalig)

[vertaling: HV, JO]

Ik heb altijd geprobeerd om mijn uitgaven in de hand te houden. Het leven is een stuk overzichtelijker als je minder uitgeeft dan er binnenkomt, en dat begint met het bijhouden van een huishoudboekje.

Dat neemt niet weg dat ik niet gelukkig ben met de meeste bestaande budget-systemen. Vrijwel altijd splitsen die mijn uitgaven op in veel te veel zinloze categorieën. Natuurlijk wil ik geld reserveren voor de dagelijkse boodschappen, maar daarom hoef ik nog niet te weten hoeveel ik elke maand aan croutons uitgeef. Daarom had ik mijn eigen huishoudboekje gecreëerd, in een spreadsheet, waarin ik alles indeelde in de categorieën die ik relevant vind, en waarin ik bijhield hoeveel geld ik voor die categorieën beschikbaar had.

En dat ging jaren goed, ook al moest ik daarvoor al mijn bonnetjes bewaren en handmatig invoeren hoeveel ik waaraan uitgaf; ik was daar best wat tijd mee kwijt. Het werd een stuk ingewikkelder toen ik naast mijn gewone baan ook freelance werk ging doen, en helemaal onhoudbaar nadat ik getrouwd was. Ik moest er niet aan denken om mijn vrouw te vragen om alle bonnetjes te bewaren en in een spreadsheet in te voeren. En nu ons eerste kind geboren is is het hele concept enigszins ridicuul geworden. Ik mag al blij zijn als ik 's avonds tijd heb om te eten en mijn deadlines te halen. Ik denk niet eens meer aan bonnetjes en spreadsheets.

Om toch wat overzicht over mijn financiën te houden heb ik de dienst Mint van Intuit uitgeprobeerd. Mint is een systeem dat gekoppeld is aan je bankrekeningen en dat belooft om daar automatisch een huishoudboekje uit te destilleren. Maar net als de meeste budgetsystemen splitst Mint je uitgaven op in veel te veel categorieën. Ik ben niet echt geïnteresseerd in mijn budget voor kleding of theaterbezoek. Mijn aandacht gaat vooral uit naar de maandelijkse vaste lasten, brandstof en voedsel. En Mint bakt helemaal niks van het automatisch indelen van mijn uitgaven. Zo wordt alles wat je bij een benzinestation uitgeeft automatisch gecategoriseerd als brandstof. Blikje cola en een snickers gekocht bij de Esso om de hoek? Mint beschouwt dat niet als boodschappen maar als brandstof. Een zak ijs [in de VS kun je op veel plaatsen ijsblokjes kopen voor in de koelbox - nvdv], een hot dog en 20 liter benzine? Allemaal brandstof. Een doosje aspirines omdat je ineens een barstende koppijn hebt? Je raad het al.

Nou neem ik aan dat Mint wellicht een stuk slimmer zou zijn als ik het uitgebreid zou instrueren, maar als ik daarvoor de tijd had, waarom zou ik dan helemaal Mint gebruiken? Nee, feitelijk wil ik gewoon iets eenvoudigs waarmee ik kan zien hoeveel ik nog kan uitgeven als alle standaarduitgaven gedaan zijn.

Level Money [alleen in de US App Store verkrijgbaar en op Amerikaanse banken ingesteld - nvdv] voor iOS, gratis in de App Store (het programma wordt gefinancierd met durfkapitaal), belooft dat het precies dat doet. Deze app kent geen categorieën. Je vult je inkomen in en de rekeningen die elke maand betaald moeten worden, geeft aan hoeveel (procent) je elke maand wilt sparen, en Level Money doet de rest. Net als Mint heeft het via Intuits achtergrondsysteem toegang tot je bankrekeningen, dus verder gaat alles automatisch.

Level Money verdeelt je huishoudboekje in drie ballonnen: één met hoeveel je vandaag kunt uitgeven, de tweede met hoeveel je deze week kunt uitgeven, en de derde met het besteedbare budget voor de hele maand. Je kunt ook grafieken krijgen die laten zien of je binnen je budget blijft en hoeveel je gespaard hebt. Een kind kan de was doen.


Wat ik wel vervelend vind aan de interface van Level Money is dat als ik naar een lijst van uitgaven kijk er vaak niet bij vermeld staat waar die uitgaven gedaan zijn. "Je hebt $ 136,02 uitgegeven". Ja, en? Waaraan? En waar? Meestal is dat niet zo'n probleem, tenzij ik de maandelijkse uitgaven probeer te analyseren om te kijken of er bepaalde patronen te herkennen zijn.

Met wat meer ingebouwde intelligentie zou Level Money dit probleem volgens mij eenvoudig kunnen aanpakken. Stel bijvoorbeeld dat je een uitgave genaamd TRICOUNTYUTILITY zou kunnen selecteren en identificeren als mijn energierekening, dan zou het geheel al een stuk gestroomlijnder zijn. Je kunt dat tot op zekere hoogte al doen in Level Money, maar omdat de begunstigde vaak niet vermeld wordt koop je daar nog niet veel voor.

Veel meer valt er over de interface niet te zeggen. Level Money houdt de zaken eenvoudig, en voor mij is dat een grote stap in de goede richting. Maar net als bij Mint kent Intuits achtergrondsysteem (waarmee Level Money zijn gegevens verzamelt) een aantal aspecten waar je op verdacht moet zijn.

Allereerst ondersteunt Level Money maar een beperkt aantal banken, met name de ongeveer 100 grote landelijke banken zoals Ally, Bank of America, en Chase. Je kunt de ontwikkelaars wel vragen om een specifieke bank toe te voegen, maar er is geen enkele garantie dat dat ook gebeurt, of hoe lang dat gaat duren. Het frustrerende is dat Inuit zelf toegang heeft tot vrijwel elke bank in de VS. Aan Mint had ik helemaal niks voordat Intuit het overnam, omdat het geen enkele bank waar ik zaken mee doe ondersteunde. Nadat Intuit Mint had overgenomen was dat probleem als bij toverslag verdwenen. Dat was een zeldzaam voorbeeld van een grote overname die gunstig uitpakte voor eindgebruikers.

Omdat Level Money via Intuit werkt, is er nauwelijks een excuus voor de magere lijst van meewerkende banken. De ontwikkelaars zeggen dat het tijd kost om elke nieuwe bank met het systeem te testen, wat ik op zich geen slechte reden vind, maar hoe kan het dan dat het Mint-team er in korte tijd wel in slaagde om zo veel banken mee te nemen?

Maar misschien interesseert dit je niet, en ben je nu keihard met beide vuisten op de tafel aan het slaan, luidkeels schreeuwend: "MAAR DE BEVEILIGING? HOE ZIT DAT DAN? MOET IK SOMS AL MIJN BANK-WACHTWOORDEN ZOMAAR WEGGEVEN AAN EEN PAAR VAGE APP-ONTWIKKELAARS DIE NOG NIET EENS EEN BUSINESSPLAN IN ELKAAR KUNNEN ZETTEN?".

En om eerlijk te zijn begrijp ik je voorzichtigheid heel goed. Als dit hele idee je tegenstaat, moet je zeker op je onderbuikgevoel vertrouwen, en er niet aan beginnen. In het algemeen is je onderbuik in dit soort zaken een betrouwbare raadgever.

Op de website van Level Money kan je natuurlijk een slim verhaal over 128-bit-encryptie lezen, enzovoort, enzovoort. Dave Fayram, vice-president Engineering van Level Money, is niet geheimzinnig over het beveiligingssysteem dat het bedrijf hanteert. "Als er een beveiligingslek is, zal de aanvaller nooit aan jouw bankgegevens kunnen komen. We bewaren deze niet op je telefoon, noch bij ons op de servers", vertelde hij in een artikel in Wired. Ook hier werkt Level Money met de opslagsystemen van Mint, van Intuit. Mint heeft tot nu toe een vrijwel brandschone reputatie op het gebied van beveiligingsproblemen. De New York Times onderzocht het beveiligingsbeleid van Mint in 2010).

Bovendien legt Intuit (en daarmee Level Money) alleen contact met de bank via read-only-verbindingen. Daarom zouden de databases van Intuit eerst volledig opengebroken moeten zijn voordat er sprake zou zijn van een echte bedreiging van jouw rekeningen. En dan nog: veel financiële partijen (zoals Ally, Bank of America, en Fidelity) bieden eigen garanties, waardoor zij ieder verlies compenseren dat je lijdt door ongeautoriseerde toegang tot je rekening, mits je het probleem zo snel mogelijk meldt. Kijk in ieder geval de algemene voorwaarden van je bank erop na, of googel op de naam van je bank in combinatie met de termen "on-line bankieren" en "beveiligingsgaranties".

Zoals met alles wat je op het internet doet, geldt ook bij Level Money een balans tussen veiligheid en gemak. Voor mij telt hun partnerschap met Intuit als een geruststellende factor. Misschien staat het bedrijf in de Mac-gemeenschap in een kwaad daglicht vanwege de manier waarop ze Mac-gebruikers van het programma Quicken in de kou hebben laten staan. Maar op het gebied van beveiliging heeft Intuit een goede naam te verliezen, en met Mint heb ik nooit problemen gehad.

Eerlijk gezegd maak ik me meer zorgen over de beveiliging bij individuele banken dan bij diensten als Mint of Level Money. Ik zie nog steeds te veel on-line banken die denken te kunnen volstaan met een wachtwoord van niet meer dan 8 tekens, wat behoorlijk beangstigend is. Een bank als Capital One 360, voorheen ING Direct, is dan beter: Capital One 360 werkt met speciale read-only wachtwoorden voor diensten als Mint en Level Money. Dus zelfs bij diefstal van jouw bankgegevens, zou de dief alleen wat informatie van jou kunnen inzien. Hij zou nog steeds geen geld kunnen opnemen, en ook andere acties zijn onmogelijk.

De app van Level Money doet net zoiets: je hebt geen wachtwoord nodig om te zien hoeveel geld je nog kunt uitgeven, maar je moet wel inloggen om instellingen te veranderen of meer details van je rekening te kunnen lezen. Ook hier zie je een goede balans tussen veiligheid en gemak.

Nog een laatste opmerking. Aangezien Level Money zich specifiek richt op jongere mensen, geboren tussen 1980 en 2000, laat een bepaalde groep reaguurders telkens van zich horen als deze app on-line besproken wordt. Deze groep reaguurders is kennelijk woest op mensen van deze generatie, en leeft zich dan uit in laatdunkende teksten. "Deze generatie heeft kennelijk genoeg aan deze financiële app voor dummy's, want hun rijke papa komt toch steeds met de helikopter langs om de rekening weer aan te vullen!". Zelf ben ik van dezelfde generatie, dus hier moet mij toch iets van het hart.

Een onderzoek uit 2012 toont aan dat de helft van alle Amerikanen meer uitgeven dan ze verdienen, dus dit beperkt zich echt niet tot mijn generatie. Oké, de economie is niet vooruit te branden, en ongeveer 15 procent van de VS leeft in armoede. Maar ongeveer de helft van de respondenten gaf aan dat ze geen doel gesteld hadden om maandelijks iets te sparen. En een nog recenter onderzoek lijkt uit te wijzen dat 27 procent van alle Amerikanen helemaal geen financiële buffer heeft.

Kortom, we hebben in dit land een zwaar gebrek aan financieel besef, door alle generaties heen. Alles wat maar enigszins helpt om de complexe wereld van je financiën toegankelijker te maken, en dat mensen helpt om geld opzij te zetten, is een goed ding. En Level Money voldoet aan deze twee voorwaarden. De app biedt een eenvoudige manier om grip op geld te krijgen, en om te bekijken hoeveel je spaart. Hoewel er zeker zorgen zijn omtrent de beveiliging van de app, kan je je afvragen of deze opwegen tegen de gevaren van zorgeloos teveel geld uitgeven. Ik vind van niet.

Lees reacties op dit artikel of plaats er een | Tweet dit artikel


Infinite PDF verleent interactiviteit aan pdf's op de iPad

  door Adam C. Engst: ace@tidbits.com, @adamengst

[vertaling: CC, HR]

De schoonheid van HyperCard, in de oude tijd, was dat het niet-programmeurs in staat stelde om hun kennis samen te brengen in interactieve informatieverzamelingen. Natuurlijk hebben andere technieken, in het bijzonder het web, de plaats ingenomen van HyperCard en terwijl velen door eigen verdiensten succesvol zijn geweest heeft de moeilijkheidsgraad sommige personen er altijd van weerhouden hun ervaringen te delen. Een nieuwe deelnemer in dit veld, de Infinite PDF van ReOrient Media, een app alleen voor de iPad, belooft het produceren van niet-lineaire, interactieve documenten (adaptieve presentaties, e-boeken, strips en grafische verhalen) makkelijker te maken, hoewel het verspreiden ervan in hun volle glorie nog een poosje een uitdaging blijft.

Zoals je al had verwacht door de naam, werkt Infinite PDF met PDF-bestanden, is het programma compatibel met pdf's die geproduceerd zijn vanuit welke bron ook, en voegt het zijn metagegevens toe aan het eindresultaat zodat het bestand nog steeds gelezen kan worden (zonder de interactiviteit) met elke PDF-lezer. Dat smoort dus een van de algemene hindernissen voor dit soort programma's in de kiem, omdat je waarschijnlijk je informatie al in de vorm van pdf's hebt of onmiddellijk als PDF-bestand kan printen. (In feite liep de eerste app van de firma, Infinite Canvas, hard tegen dit probleem aan: het was eenvoudigweg zo moeilijk om er gegevens in te krijgen, dat het voor de meeste mensen niet loonde tijd te investeren in het leren gebruiken ervan.)

Als je een PDF invoert in Infinite PDF, wat je kunt doen door het te openen vanuit je Dropbox-account of te downloaden vanuit een webkoppeling, verschijnt het in de editor van Infinite PDF als een serie miniaturen. Zij zijn in een enkele horizontale rij geplaatst aan de bovenkant van het beeldscherm. Elke pagina is verbonden met de volgende pagina door een horizontaal pad in twee richtingen. Als je erover nadenkt is dat de manier hoe een normale pdf eruit zou zien als je erdoorheen zou bladeren in een e-boeklezer zoals iBooks, door te kijken naar de miniaturen van de pagina's. Het zou in iBooks ook zo functioneren: veeg met je vinger naar links om naar de volgende pagina te bewegen en veeg naar rechts om naar de vorige pagina te gaan.


Maar wat zou er gebeuren als je niet beperkt werd tot een enkele rij pagina's? Wat als je kon specificeren wat er gebeurt als de gebruiker ook van boven naar beneden en omgekeerd veegt? Dat is het magische van Infinite PDF. Tik op en een pagina (bijvoorbeeld het begin van het eerste hoofdstuk na het voorwerk in een e-boek) en versleep hem naar een tweede rij. Alle volgende pagina's in de rij worden meeverplaatst. Dit doorbreekt de lineariteit. Doe dit telkens weer. Het is verslavend.


Als je dat doet, dan merk je dat de blauwe pijlen met twee punten nog steeds alle pagina's in elke rij verbinden door horizontale paden, maar dat zij worden vergezeld door dubbele groene pijlen die elke pagina verbinden met degene die eronder staat, mits die bestaat. Er zijn speciale paden die Infinite PDF automatisch aanlegt zodat de gebruiker naar boven en beneden kan vegen om tussen de betreffende pagina's te wisselen. Dit is misschien niet wat je wilt, maar je kunt dit gemakkelijk opheffen: tik en houd de tweede pagina in een rij vast en tik in de toolbar die verschijnt op "Isolate X Tiles" (Waarom de tweede pagina? Ik geef in dit voorbeeld elk hoofdstuk een eigen horizontale rij en ik wil dat de gebruiker in staat is om op de eerste pagina van een hoofdstuk op en neer te vegen naar het volgende of voorafgaande hoofdstuk. Dit kan je het beste direct doen nadat je elk hoofdstuk naar een nieuwe horizontale rij beweegt.)


Terwijl je aan het bewerken bent, kan je elk moment je PDF "afspelen" door op de driehoekige afspeelknop te klikken aan de bovenkant van het scherm. Als je dat doet ontdek je dat door van links naar rechts te vegen je tussen de pagina's beweegt en door van onder naar boven te vegen op de eerste pagina van ieder hoofdstuk je door de hoofdstukken gaat. Maar je kan niet van de laatste pagina van een hoofdstuk naar de eerste pagina van het volgende hoofdstuk gaan. Er is geen pad dat dat mogelijk maakt.

Je kunt er makkelijk een toevoegen. Ga terug naar de wijzig-modus en houd de laatste pagina in een hoofdstuk vast totdat de toolbar verschijnt. Tik op "Add Path" en trek de pijl op het pad naar de bestemmingspagina. Kies of je een pad of in één richting of in twee richtingen wilt aanleggen en kies de veegrichting die het pad zal activeren en de overgang die je wilt gebruiken om naar de bestemmingspagina te gaan. Om een voorbeeld te zien dat lijkt op het voorbeeld dat ik hier getoond heb, kun je de Infinite PDF-versie van onze gratis "Take Control of Calendar Syncing and Sharing with BusyCal" bekijken in de etalage van Infinite PDF.


Een paar andere commando's helpen je om de pagina's sneller te organiseren en je kunt wat tijd doorbrengen met overgangen, maar veel meer komt er niet kijken bij het creëren van een interactieve pdf. Als je klaar bent, kun je je werk bewaren in Dropbox om het te delen met anderen. En nogmaals, wat je hebt gecreëerd blijft een pdf, zodat iedereen het kan openen met een PDF-lezer, maar als zij het bekijken in Infinite PDF, kunnen zij er zodanig doorheen navigeren op alle manieren zoals je het gepland hebt.

Wat zou je zelf willen maken, nu je hebt gezien hoe makkelijk het is om zo'n interactieve pdf te creëren? ReOrient Media heeft momenteel Infinite PDF op presentaties gericht, en dat is inderdaad een sterk toepassingsgebied. Stel, je zit middenin een belangrijke presentatie en iemand in het publiek stelt een pittige vraag. In gewone presentatieprogramma's zoals Keynote en Powerpoint is het nogal lastig om naar een ander stel dia's te springen die meer inzicht in de vraag geven. Maar met Infinite PDF zou je een horizontale "ruggengraat" kunnen hebben bestaande uit de hoofddia's. Uit iedere hoofddia valt een kolom met aanvullende dia's die verdere informatie bieden. Zolang je geen vraag krijgt volg je de horizontale ruggengraat, maar mocht je dieper op een onderwerp in moeten gaan dan navigeer je langs de kolom naar beneden. Je zou zelfs meerdere routes kunnen opzetten die je terug laten keren naar de ruggengraat door naar links te vegen op iedere dia die dat ondersteunt.

Als uitgever ben ik meer geïnteresseerd in de mogelijkheden die Infinite PDF voor boeken heeft, en er zijn een aantal voorbeelden beschikbaar die laten zien wat kan. Het probleem is dat Infinite PDF's interactiviteit alleen maar beschikbaar is vanuit Infinite PDF zelf (wat $ 9,99 kost) en er is nog geen gratis viewer-app voor iOS of voor de Mac. Je kunt dus makkelijk je studieboek of stripverhaal verspreiden, maar je lezers zien dan niets meer dan een lineaire PDF tenzij ook zij Infinite PDF bezitten. Natuurlijk werkt ReOrient Media aan zo'n gratis viewer voor de iPad, in de hoop dat die beschikbaar is in november 2013. Een Mac-versie van de viewer-app staat voor een aantal maanden verderop gepland.

Aangezien onze Take Control-boeken al een groot aantal interne navigatielinks hebben (die allemaal blijven functioneren in Infinite PDF) brengt de interactiviteit van Infinte PDF ons niet veel voordeel. Maar ik zie makkelijk een "kies je eigen avontuur"-achtig boek in Infinite PDF voor me waarin verschillende verhaallijnen mogelijk zijn afhankelijk van het pad dat je kiest (dit is ongeveer wat ik studeerde op Cornell University - mijn graad is in Hypertextual Fiction). Of wat te denken van een stripverhaal geïnspireerd op Scott McClouddat zich in meerdere richtingen voortbeweegt? Of zelfs een soort kaart waarmee je op onderzoek gaat door simpelweg heen en weer te vegen?

Mijn eerste idee was om Colossal Cave in kaart te brengen, maar omdat Infinite PDF slechts vier acties per pagina heeft (een veeg in elke richting) zou het lastig worden om zelfs maar de navigatiecommando's na te bootsen. ReOrient Media is van plan om in de toekomst de mogelijkheid van nieuwe links en interactieve knoppen (die zelfs Javascript-scripts kunnen bevatten) aan pdf's toe te voegen om de interactiviteit verder te verhogen. Tegen die tijd hopen ze ook dat geluid kan worden toegevoegd aan de knoppen. Met die uitbreidingen komt Infinite PDF een beetje dichter bij HyperCard

Op dit moment is Infinte PDF geweldig leuk om mee te spelen. En als je altijd al presentaties met aftakkingen wilde maken dan zou ik het zeker uitproberen. Het is nu nog niet mogelijk om werk dat is gemaakt in Infinite PDF te verspreiden naar een groter publiek (in ieder geval zonder dat je de interactiviteit verliest), maar ik hoop dat een gratis viewer-app snel verschijnt. Infinite PDF is verkrijgbaar in de App Store voor $ 9,99 en het werkt op de iPad in zowel iOS 6 als iOS 7.

Lees reacties op dit artikel of plaats er een | Tweet dit artikel


FunBITS: Limbo is griezelig plezier voor iPhone en iPad

  door Josh Centers: josh@tidbits.com, @jcenters

[vertaling: JWB]

Halloween komt er met rasse schreden aan, dus is het hoog tijd om onszelf eens flink bang te maken met horrorfilms, spookhuizen, kinderen verkleed als Miley Cyrus en griezelige computerspelletjes. Onder iOS ken ik geen beter Halloween-spel dan Limbo, een onafhankelijk platformspel dat oorspronkelijk zijn debuut maakte op de Xbox 360 in 2010. Limbo is sindsdien ook beschikbaar gekomen voor Playstation 3, Windows, Mac en, een paar maanden geleden, iOS. Het kost $ 4,99 in de App Store en is universeel voor iPhone en iPad.

In Limbo speel je een naamloze jongen die naar de rand van de hel reist om zijn zus te vinden. Het is een zijwaarts scrollend platformspel, maar je zult hier niet op vijandige paddestoelen springen of met vliegende schildpadden vechten. In plaats daarvan is Limbo meer gericht op het oplossen van puzzels dan op gevechten. Zelfs wanneer je in gevecht bent met een reuzenspin, is het meer een serie van onderling verbonden puzzels dan een traditioneel computerspel-gevecht.

Limbo is een duister spel, zowel letterlijk als figuurlijk. Het spel is volledig in grijstinten, bedekt met een filmlaagje, met een zware nadruk op zwart. De hoofdpersoon is compleet zwart, met alleen witte stippen voor de ogen. Maar de stijl werkt en het is een van de mooiste spellen die ik heb gezien. De Mac-versie won in 2012 een Apple Design Award.

De duisternis zet de griezelige toon in Limbo en helpt de bloederige doden in toom te houden. Wanneer je in het spel doodgaat is dat gewoonlijk middels een vorm van amputatie. Het ene moment vraag je je af of die boom klauwen heeft, het andere moment kijk je hulpeloos toe terwijl je personage aan stukken wordt gereten. Het zwart-witte kleurenpalet maakt zulke doden zo mogelijk nog surreëler.


Bijkans nog indrukwekkender dan de visuele effecten is hoe goed de besturing is aangepast voor aanraking. Je zult hier geen armzalige directionele knoppen op het scherm aantreffen. In plaats daarvan bedien je alles door te vegen. Veeg je linkerduim naar rechts en hou hem vast om vooruit te bewegen en veeg met je rechterduim om te springen en te klimmen. Het is simpel, elegant en responsief.

Dus als je op zoek bent naar een goede schrik voor Halloween, zou Limbo precies de nachtmerrie kunnen zijn die je wenst, naast het feit dat het een spel is dat je laat nadenken bij elke zet. Het is een geweldige omzetting van het origineel en de ontwikkelaars hebben de lat voor de besturing van platformspellen voor aanraakschermen hoger gelegd.

Lees reacties op dit artikel of plaats er een | Tweet dit artikel


TidBITS Volglijst: belangrijke software-updates, 21 oktober 2013

  van de TidBITS-redactie: editors@tidbits.com

[vertaling: CR, PAB, KB, SD]

LaunchBar 5.6 -- Naast compatibiliteit met OS X 10.9 Mavericks, biedt LaunchBar 5.6 nu ook ondersteuning voor het recent verschenen 1Password 4 (zie "1Password 4 voor Mac beter dan ooit", 3 oktober 2013). Met deze laatste update voor de toetsenbordgestuurde app-starter van Objective Development kan je Shift-Space gebruiken in 1Password 4 om een volledige zoekopdracht te starten en Command-Return om een 1Password element te bewerken. De update verbetert ook de manier waarop het LaunchBar Dock-icoon wordt verborgen, repareert de Show-functie in Contacts voor contactengroepen, biedt ondersteuning voor eenvoudige tekst-snippets met HTML-inhoud, herstelt Growl-notificaties in 10.7 Lion en ouder, en lapt de functie Search in Evernote op. Krijg gedurende een beperkte periode een gratis exemplaar van "Take Control of LaunchBar" bij elke aankoop van LaunchBar! ($ 35 nieuw met 20 procent korting voor TidBITS-leden, gratis update, 5,4 MB, toelichting)

Reacties - LaunchBar 5.6

ReadKit 2.3.2 -- Webin is met ReadKit 2.3.2 gekomen, een kleine onderhoudsupdate van de RSS-client en laterlezen-app die desalniettemin een paar frustraties verkleint. De nieuwe versie fixt synchronisatieproblemen met Feedly, een kwestie met de ingebouwde browser die eruit klapt als je iets als gelezen aanmerkte, de opslag van het aanvinkvakje "Is shared" op het deelvenster Pinboard en kleinere kwesties met het importeren van OPML. ($ 6,99 nieuw van de Mac App Store, gratis update, 3,9 MB)

Reacties - ReadKit 2.3.2

DEVONthink en DEVONnote 2.7 -- Verbeterde ondersteuning van OS X 10.9 Mavericks en Markdown. DEVONtechnologies heeft alle drie versies van DEVONthink (Personal, Pro en Pro Office) en DEVONnote geüpdatet naar versie 2.7. Op het Mavericks-front hebben alle drie de edities van DEVONthink de verschijning van labels aangepast om meer overeen te komen met de "look & feel" van Mavericks, compatibele tags toegevoegd bij het exporteren, ondersteuning van tags die gemaakt zijn in de Finder van Mavericks en importeren en indexeren van afbeeldingen en PDF-documenten is betrouwbaarder. (DEVONnote pakt deze wijzigingen in verschijning en tags op.) Alle drie de DEVONthink-titels voegen nu ook Markdown-ondersteuning toe aan het venster "Take Note", ondersteuning voor opgemaakte aantekeningen en de tekstopmaaktaal Markdown in de Sorter en kan nu alle tekstdocumenten als Markdown weergeven. Met de updates van DEVONthink zijn er ook diverse synchronisatieverbeteringen, waaronder het verwijderen van transacties ouder dan 24 uur en versleuteling van metadata en materiaal bij het vastleggen.

De Mac App Store-versie van DEVONnote fixt een probleem met het importeren van aantekeningen vanuit Evernotee en vereist nu 10.8.3 Mountain Lion (de versie bij DEVONtechnologies vereist 10.6.8 Snow Leopard of nieuwer). Maar op het moment van schrijven is DEVONnote 2.7 niet beschikbaar in de Mac App Store. (Alle updates zijn gratis. DEVONthink Pro Office, $ 149,95 nieuw, toelichting; DEVONthink Professional, $ 79,95 nieuw, toelichting; DEVONthink Personal, $ 49,95 nieuw, toelichting; DEVONnote, $ 24,95 nieuw, toelichting; 25 procent korting voor TidBITS-leden op DEVONnote en alle edities van DEVONthink)

Reacties - DEVONthink and DEVONnote 2.7

1Password 4.0.3 -- AgileBits is gekomen met 1Password 4.0.3 als reactie op de problemen bij het synchroniseren met Dropbox waar veel gebruikers door geplaagd werden. Versie 4.0.3 is nu beschikbaar in de Mac App Store is en lost een probleem op dat ervoor kon zorgen dat de synchronisatie met Dropbox stokte nadat 1Password mini herstart was. (Als je 1Password mini niet kent, net nieuw met de komst van 1Password 4.0, lees dan "1Password 4 voor Mac beter dan ooit", 3 oktober 2013, voor een overzicht van nieuwe functionaliteit en "Take Control of 1Password" voor de volledige documentatie). Helaas lijkt 1Password 4.0.3 niet een tweede bug op te lossen die ervoor zorgt dat er geen directe synchronisatie van nieuwe wijzigingen plaatsvindt. Totdat die is aangepakt met een snel uit te geven update, kan je synchronisatie forceren door 1Password op slot te zetten of te ontsleutelen of van kluis te wisselen. AgileBits heeft nog steeds een tijdelijke lanceringsaanbieding op hun site en in de Mac App Store waar je een nieuwe licentie kan kopen voor $ 39,99 of een upgrade voor $ 24,99. ($ 49,99 nieuw, gratis update voor wie een 1Password 4-licentie heeft, 32 MB)

Reacties - 1Password 4.0.3

Instacast 1.0.3 -- Vemedio heeft versie 1.0.3 uitgegeven van Instacast voor Mac, en daarmee is de synchronisatie-functionaliteit geüpgraded naar Instacast 4. De synchronisatie met Instacast Cloud is verbeterd om abonnementen, status van afgespeeld of nog niet afgespeeld en verwijderde afleveringen in harmonie te houden tussen Macs en iOS-apps. De update verbetert ook "Auto-Flattr"-donaties aan aanbieders, fixt de functie "Copy Podcast URL" en verbetert het lokaal delen van bestanden met Instacast voor iOS 4.1.1. ($ 19,99 nieuw, gratis update, 5,9 MB, toelichting)

Reacties - Instacast 1.0.3

Downcast 1.0.3 -- Jamawkinaw Enterprises heeft Downcast 1.0.3 uitgebracht met een aantal nieuwe functies en verbeteringen, door onder meer de Mac-versie van de podcast-app met AirPlay-ondersteuning te verrijken. De update voegt een voorkeurinstelling toe die verhindert dat het scherm wordt gedimd terwijl video wordt afgespeeld, verbergt de cursor tijdens het afspelen van video, zorgt voor significante verbeteringen op het gebied van iCloud-synchronisatie en stabiliteit, zorgt ervoor dat de voortgangsindicator wordt getoond bij het importeren van bestanden, en brengt verschillende verbeteringen bij VoiceOver aan. Hij lost ook een bug op die ervoor zorgde dat afleveringen werden gemarkeerd voor streamen in plaats van ze te downloaden, en een bug die verhinderde dat de status afgespeeld/niet-afgespeeld correct werd gesynchroniseerd. ($ 9,99 nieuw in de Mac App Store, gratis update, 6,1 MB, toelichting)

Reacties - Downcast 1.0.3

Java voor OS X 2013-005 en Java voor Mac OS X 10.6 update 17 -- Apple heeft Java voor OS X 2013-005 voor OS X 10.8 Mountain Lion en 10.7 Lion en Java voor Mac OS X 10.6 update 17 uitgebracht met slechts minimale hoeveelheid informatie over de updates. Beide varianten, die Java SE 6 naar 1.6.0_65 updaten, dragen de standaard belofte in zich van "verbeterde veiligheid, betrouwbaarheid, en uitwisselbaarheid". Apples beveiligingspagina verschaft echter een lange lijst van Common Vulnerabilities and Exposures (CVEs) die konden worden aangewezen in de vorige Java-versie (1.6.0_51) die worden aangepakt door versie 1.6.0_65. Bovendien merkt Apple op dat deze nieuwste uitgave van Apples versie van Java SE 6 ook Apples plugin voor Java-applets bij alle webbrowsers zal verwijderen, en dwingt je daarmee naar Oracles website te gaan om de nieuwste versie van de Java-applet te downloaden. De updates zijn beschikbaar via de App Store-app of Software-update en directe download, en Apple herinnert je eraan alle webbrowsers en Java-toepassingen af te sluiten voor je aan de installatie van een van beide begint. (Gratis, 64 MB voor 2013-005 en 69,5 MB voor Update 17)

Reacties - Java voor OS X 2013-005 en Java voor Mac OS X 10.6 update 17

Little Snitch 3.3 -- Objective Development heeft een onderhoudsversie uitgebracht van Little Snitch 3.3, hun netwerk-analyseprogramma. Er is nu compatibiliteit met OS X 10.9 Mavericks, een herschikt welkomstscherm en enkele verwittigingen zijn nu verplaatst naar het Berichtencentrum. Het gedrag van de Profile Switching Alerts is verbeterd, evenals het filteren tijdens een systeemstart. Ook de fout met het tonen van IP-adressen in plaats van de hostnamen is verholpen, en de plaatsing van het Network Monitor-scherm op systemen met meerdere beeldschermen is verbeterd. Tenslotte is ook een fout verholpen die verhinderde dat een Network Monitor-document kon opgeslagen worden vanuit het afsluit-dialoogvenster. ($ 34,95 nieuw, gratis update, 20,8 MB, toelichting)

Reacties - Little Snitch 3.3

Fission 2.1.4 -- Rogue Amoeba heeft versie 2.1.4 van audio-editor Fission uitgebracht met ondersteuning voor OS X 10.9 Mavericks en nu geschreven in 64-bit om klaar te zijn voor toekomstige snelheidsverbeteringen. Deze update vervangt de QuickTime-motor om bestanden te openen met Rogues eigen interne libav voor multimedia. Een gevolg hiervan is dat sommige "extreem zeldzame" formaten niet meer kunnen ingelezen worden. De bewaar pijpleiding is vernieuwd zodat er een verbetering is in de manier waarop de Mac App Store-versie belgeluiden opslaat. De nieuwe versie kan ook beter om met extra grote AAC- en Apple Lossless-bestanden, verkleint het foutopsporingsvenster, en maakt het mogelijk om in een enkele keer een bestand naar de Mac App Store-versie te verslepen. ($ 32 nieuw met twintig procent korting voor TidBITS-leden, gratis update, 14,2 MB, toelichting)

Reacties - Fission 2.1.4


ExtraBITS, 21 oktober 2013

  van de TidBITS-redactie: editors@tidbits.com

[vertaling: KB]

Deze week kondigde de gevierde Burberry-CEO Angela Ahrendts aan dat ze voor Apple gaat werken, verhuist David Pogue van de New York Times naar Yahoo en heeft de Nielsen Norman Group een vernietigend oordeel uitgebracht over de gebruikersomgeving van iOS 7.

David Pogue verlaat de New York Times en gaat naar Yahoo -- Na 13 jaar voor de New York Times over technologie te hebben geschreven stroomt David Pogue door naar Yahoo, waar hij zal bouwen aan en schrijven voor een nieuwe site over consumententechnologie. Daarnaast gaat hij gewoon door met zijn Missing Manual-boeken, zijn NOVA-specials op PBS, zijn verhalen op CBS Sunday Morning en zijn column voor Scientific American. Hij heeft blijkbaar geen slaap nodig, maar we zijn eigenlijk niet verrast: de laatste paar jaar zijn er van onze generatie meerdere schrijvers over technologie doorgestroomd naar publiceren op een hoger niveau, zoals wij ook hebben gedaan met Take Control.

Reacties

Waarom Angela Ahrendts perfect bij Apple past -- Apple heeft Angela Ahrendts, de geroemde CEO van luxewinkelier Burberry, gestrikt om Senior Vice President of Retail and Online Stores te worden - een nieuwe positie die is gevormd om de onbezette positie van SVP of Retail te vervangen, die als laatste werd bezet door John Browett, in oktober 2012. Bij Burberry werd Ahrendts de bestbetaalde CEO in het Verenigd Koninkrijk, verhoogde ze de jaaromzet met 250 procent en joeg ze de aandelenprijs 300 procent omhoog. Ahrendts was ook voorvechter van nieuwe technologie bij Burberry. Ze zette de winkels vol met videoschermen die modeshows lieten zien en bevestigde RFID-tags in kleding die de klanten kunnen scannen voor informatie. Ahrendts is de tweede CEO uit de modewereld die Apples huidige executive-team komt versterken, in navolging van Yves St Laurent-CEO Paul Deneve die werd ingehuurd in juli 2013.

Reacties

Nielsen Norman Group gaat hard tekeer tegen iOS 7 -- De Nielsen Norman Group (NN/g), een bedrijf dat is gespecialiseerd in gebruikerservaringen en is opgericht door gebruiksgemakgoeroes Jakob Nielsen en Don Norman, heeft iOS 7 onder de loep gelegd en het oordeel is niet zo mooi. "De eerste ervaringen met toepassingen die opnieuw zijn ontworpen voor iOS 7 is nogal negatief: verscheidene ervan hebben een lager gebruiksgemak dan hun iOS 6 versies". In het bijzonder wijst NN/g op menuknoppen die niet van content zijn te onderscheiden, de verwarrende datumkiezer, verwarrende veegacties (bijvoorbeeld het activeren van Berichtencentrum terwijl je Spotlight wilde gebruiken), en het nieuwe ontwerp van veel iconen, waarvan NN/g zei, "Apple heeft miljoenen ervaringsuren van gebruikers vernietigd door de iconen te veranderen". NN/g zei echter dat het ontwerp van iOS 7 niet volledig verkeerd is, en loofde de manier waarop de bediening is verborgen in Safari, de manier waarop lettergroottes kunnen worden aangepast, en de gestroomlijnde app Instellingen.

Reacties


Dit is TidBITS, een gratis wekelijkse technologie-nieuwsbrief met recent nieuws, bekwame analyse en grondige besprekingen voor de Apple internet-gemeenschap. Geef het gerust door aan je vrienden; beter nog, vraag of ze een abonnement willen nemen!
Niet-winstgevende en niet-commerciële publicaties en websites mogen artikelen overnemen of een link maken als de bron duidelijk en volledig vermeld wordt. Anderen gelieve ons te contacteren. We kunnen de precisie van de artikelen niet garanderen. Caveat lector. Publicatie-, product- en firmanamen kunnen gedeponeerde merken zijn van hun ondernemingen.
Copyright 2013 TidBITS; reuse governed by this Creative Commons License.

Vorige aflevering | Search TidBITS | Volgende aflevering
TidBITS English | TidBITS Nederlands